{"id":9691,"date":"2022-05-31T10:50:36","date_gmt":"2022-05-31T10:50:36","guid":{"rendered":"http:\/\/revistakuvendi.org\/?p=9691"},"modified":"2022-05-31T10:50:36","modified_gmt":"2022-05-31T10:50:36","slug":"s-a-r-a-tregim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/revistakuvendi.org\/?p=9691","title":{"rendered":"S  A  R  A  &#8211; tregim"},"content":{"rendered":"\n<p>Pjeter Jaku<\/p>\n\n\n\n<p><strong>S&nbsp; A&nbsp;\nR&nbsp; A<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Tregim <\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb shiu e\nvrazhd\u00eb i afrohej mbr\u00ebmjes. Ides i sillte m\u00ebrzi dhe nj\u00eblloj mpirje nj\u00eb koh\u00eb si\nkjo. P\u00ebrpara kishte nj\u00eb tavolin\u00eb t\u00eb gjat\u00eb dhe t\u00eb ngusht\u00eb, q\u00eb p\u00ebrdorej p\u00ebr\nvendosjen e tepsive t\u00eb vogla t\u00eb pastave,p\u00ebrgatitur p\u00ebr t\u2019u transportuar n\u00eb\nlokalet q\u00eb i kishin porositur. Ishte m\u00eb e lart\u00eb se tavolinat e zakonshme. Vuri\nb\u00ebrrylat mbi t\u00eb dhe, me syt\u00eb e&nbsp;\nimagjinat\u00ebs, po shihte f\u00ebmijen, vajz\u00ebn, tashm\u00eb disa muaj m\u00eb shum\u00eb se 5\nvje\u00e7e, duke shkruar n\u00eb ca flet\u00eb t\u00eb bardha figura t\u00eb ndryshme gjeometrike, pa\nditur dhe aq se \u00e7far\u00eb po b\u00ebnte. Kur e kishte pran\u00eb, p\u00ebrqendrohej te veprimet q\u00eb\nb\u00ebnte e mendonte dhuntit\u00eb e saj, q\u00eb ndoshta do t\u00eb humbnin pa q\u00ebn\u00eb e mundur t\u2019i\nndihmonte. Vitin tjet\u00ebr do shkonte n\u00eb klas\u00ebn e par\u00eb e, ndoshta, shkolla do ta\nndihmonte.<\/p>\n\n\n\n<p>Paola i k\u00ebrkonte \u00e7do\ndit\u00eb lapsa e letra t\u00eb bardha, po ku ti gjente Ida? Komshija, nj\u00eb grua rreth t\u00eb\npes\u00ebdhjetave, punonte n\u00eb nj\u00eb nga zyrat e bashkis\u00eb s\u00eb qytetit dhe i premtoi, se\nnj\u00eb dit\u00eb, do t\u2019i sillte nj\u00eb pako t\u00eb madhe me letra dhe&nbsp; nj\u00eb dyzin\u00eb lapsash me ngjyra, p\u00ebr Sar\u00ebn. Ida,\nsikur fluturonte, kur gjente mund\u00ebsin\u00eb p\u00ebr ta ndihmuar bijen e saj, q\u00eb natyra i\nkish dh\u00ebn\u00eb dhunti t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb! Shiu n\u00eb qytetin e Sares nuk kishte pushuar. Her\u00eb \u2013\nhere, ndodhte q\u00eb t\u00eb mos ndalej p\u00ebr nj\u00eb jav\u00eb t\u00eb t\u00ebr\u00eb, aq sa p\u00ebrmbyteshin gjith\u00eb\nrrug\u00ebt e lagjeve. Teksa shihte t\u00eb bij\u00ebn, g\u00ebrmuqur mbi letra, imagjinonte t\u00eb\nardhmen e saj. Vite t\u00eb v\u00ebshtira jetese kishin trokitur n\u00eb fytyren e gjith\u00eb\nqytetit, ve\u00e7 ca tregtaruc\u00ebve mashtrues, q\u00eb derdheshin q\u00eb me nat\u00eb n\u00ebp\u00ebr kafenet\u00eb\ne tymta t\u00eb lagjes, ku villnin gjith\u00eb nat\u00ebn pijanec\u00ebt, nga p\u00ebrdorimi i pijeve t\u00eb\npakontrolluara, prodhuar bodrumeve t\u00eb ndryshkur e myshkur, si mos m\u00eb keq. Si\n\u00e7do nat\u00eb, binin e zgjoheshin me \u00ebnd\u00ebrra. Liria kishte sjell\u00eb mund\u00ebsi t\u00eb\npafundme, q\u00eb mund t\u00eb vinin n\u00eb fatin t\u00ebnd, bash at\u00ebhere kur se prisje. Ida e\nvishte Sar\u00ebn bukur dhe, nuk i vinte mir\u00eb t\u2019ia p\u00ebrqafonin as t\u00eb af\u00ebrmit, le m\u00eb\nqytetar\u00eb t\u00eb lagjes. E donte ve\u00e7 p\u00ebr vete!<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb\ndit\u00eb, teksa shkonte n\u00eb pun\u00eb, e ndaloi Vera, nj\u00eb m\u00ebsuese n\u00eb lagjen e banimit t\u00eb\nsaj.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nIda, a ke 5 minuta koh\u00eb?<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nPo,- iu p\u00ebrgjigj Ida, &#8211; megjith\u00ebse jam pak me vones\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nKur kthehesh nga puna? &#8211; vijoi Vera.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; N\u00eb\nkat\u00ebr pasdite, m\u00ebsuese.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; A\nmund t\u00eb takohemi pas pune?<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nPo, -iu p\u00ebrgjigj Ida e vijoi rrugen me nxitim.<\/p>\n\n\n\n<p>Gjat\u00eb\ngjith\u00eb dit\u00ebs, Ida, edhe pse punonte n\u00eb p\u00ebrgatitje \u00ebmb\u00eblsirash, nj\u00eb pun\u00eb tep\u00ebr e\nveshtir\u00eb, se hoqi mendjen nga m\u00ebsuese Vera. Pyetje pas pyetje i vinin n\u00eb krye,\nedhe n\u00eb ato pak minuta pushimi. E dinte se, p\u00ebr afro pes\u00eb vjet, m\u00ebsuese Vera\nkishte punuar e jetuar n\u00eb Itali. Tashm\u00eb pranvera kish zbukuruar qytetin, si \u00e7do\nvit, qyshkur ishte krijuar. Qyteti i zambak\u00ebve dhe tr\u00ebndafilave, thirrej n\u00eb\nshekuj. Rrugicat er\u00ebzonin si t\u00eb ishte hedhur nj\u00eb parfum i ve\u00e7ant\u00eb. Nd\u00ebrsa, shakat\u00eb\ne humori ishin pasuri e p\u00ebrhershme e qytetit.<\/p>\n\n\n\n<p>Mbasdite\ne lodhshme dhe e ngrysur, si nj\u00eb dit\u00eb dimri. Shiu s\u2019kishte reshtur p\u00ebr dit\u00eb t\u00eb\nt\u00ebra. Rrugicat nd\u00ebrmjet sht\u00ebpive ishin b\u00ebr\u00eb t\u00eb pakalueshme, por nuk ishte\nftoht\u00eb. Sikur nga qielli kishte r\u00ebn\u00eb uj\u00eb i ngroht\u00eb. Ida, la pun\u00ebn dhe, si me\nngut u nis drejt kop\u00ebshtit ku ishte Sara. Edukatorja po e priste, pasi t\u00eb\ntjer\u00ebt i kishin marr\u00eb f\u00ebmij\u00ebt. E mb\u00ebshtolli me bluzen e saj dhe u nis drejt\nsht\u00ebpis\u00eb, q\u00eb nuk e kish m\u00eb shum\u00eb se disa hapa. Duke par\u00eb koh\u00ebn e pap\u00ebrshtatshme,\nmendoi se Vera nuk do t\u00eb vinte. Teksa mundohej t\u00eb rregullonte disi sht\u00ebpin\u00eb,\npasi e \u00ebma vuante nga reumatizmi, degjoi port\u00ebn t\u00eb hapej. Veshtroi nga\ndritarja. Vera, me nj\u00eb pako n\u00eb dor\u00eb , veshur me nj\u00eb pardesy t\u00eb gjat\u00eb, q\u00eb e\nndihmonte nga shiu, iu drejtua sht\u00ebpis\u00eb. N\u00eb pako kishte mb\u00ebshtjell\u00eb bukur ca\nmjete pikture p\u00ebr f\u00ebmij\u00eb, pasi e dinte se Paola, si t\u00eb gjith\u00eb f\u00ebmij\u00ebt, do t\u2019i\np\u00eblqente e do t\u00eb merrej ca koh\u00eb me to.<\/p>\n\n\n\n<p>Pas\np\u00ebrsh\u00ebndetjes dhe uljes, Ida i ofroj nj\u00eb kafe turke dhe nj\u00eb karamele, duke e pyetur,\nn\u00ebse donte dhe ndonj\u00eb pije tjet\u00ebr.<\/p>\n\n\n\n<p>Pa u\nvonuar, Vera i tha se \u00e7far\u00eb mendonte p\u00ebr Sar\u00ebn, pas nj\u00eb njohje q\u00eb kishte me nj\u00eb\nmike italiane, e cila interesohej p\u00ebr nj\u00eb pensionist, q\u00eb ndihmonte f\u00ebmij\u00eb p\u00ebr\nstudime. Ai kishte krijuar nj\u00eb fondacion me parat\u00eb e tij dhe t\u00eb gruas, q\u00eb\nkishte pas\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin em\u00ebr me Sar\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>-Ida,\n&#8211; iu drejtua Vera, &#8211; m\u00eb beso, ndoshta \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shans i rrall\u00eb, q\u00eb&nbsp; f\u00ebmija jote t\u00eb studjoj\u00eb e t\u00eb rritet n\u00eb\nnormalitet e pa mundimin tuaj. Mikja ime k\u00ebrkon nj\u00eb kopje t\u00eb dokumentave p\u00ebr t\u2019ia\np\u00ebrcjell\u00eb Luigjit, i cili vendos m\u00eb n\u00eb fund, n\u00ebse do ta ndihmoj\u00eb apo jo Sar\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>Id\u00ebs\np\u00ebrnj\u00ebher\u00eb i erdh\u00ebn mendime t\u00eb k\u00ebqia n\u00eb krye, sikur vajza e saj do t\u00eb humbte\nnj\u00ebher\u00eb e p\u00ebrgjithmon\u00eb, ndaj iu drejtua e nervozuar:<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Do\nta marr\u00eb italiani vajz\u00ebn time? Une nuk shes f\u00ebmij\u00eb, Vera!<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nMos m\u00eb keqkupto, t\u00eb lutem, &#8211; i foli me t\u00eb urt\u00eb Vera, nd\u00ebrsa Sara ishte shtruar\nmbi qylymin n\u00eb dysheme, me syt\u00eb mbi letren e bardh\u00eb. Edhe ajo u ndje keq me\ntonin e s\u00eb em\u00ebs.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nNuk po ta k\u00ebrkojm\u00eb Sar\u00ebn p\u00ebr bir\u00ebsim. Ai ka f\u00ebmij\u00ebt e tij. Lui po k\u00ebrkon nj\u00eb\nf\u00ebmij\u00eb ta shkolloj\u00eb, t\u2019i paguaj\u00eb nj\u00eb shkoll\u00eb t\u00eb mir\u00eb dhe t\u00eb interesohet p\u00ebr t\u00eb.\n\u00cbsht\u00eb nj\u00eb rast i ve\u00e7ant\u00eb i nj\u00eb njeriu t\u00eb mir\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nEdhe nj\u00ebher\u00eb, t\u00eb lutem, &#8211; iu drejtua Ida disi e habitur. M\u00eb thuaj t\u00eb v\u00ebrteten,\nse un\u00eb e kam drit\u00ebn e syve, Sar\u00ebn. K\u00ebta dy f\u00ebmij\u00eb kam (Kishte dhe nj\u00eb djal\u00eb\nrreth kat\u00ebr vjet m\u00eb t\u00eb madh ). Nga guzhina erdhi dhe n\u00ebna e Id\u00ebs, e k\u00ebrrusur\npak nga mosha, duke iu drejtuar Ver\u00ebs:<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; E\nd\u00ebgjova pak a shum\u00eb muhabetin. P\u00ebrse bahet fjal\u00eb moj bij\u00eb?<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;\nVe\u00e7 p\u00ebr mir\u00eb, moj nan\u00eb! E detyruar t\u2019ia spjegoj\u00eb nga fillimi, Vera u ndje disi\ne leht\u00ebsuar, nga nj\u00eb pun\u00eb, q\u00eb po e b\u00ebnte pa ndonj\u00eb p\u00ebrfitim.<\/p>\n\n\n\n<p>Id\u00ebs,\niu afrua, duke iu lutur ta merrte me qet\u00ebsi e ta mendonte mir\u00eb. Jo se kishte\nndonj\u00eb problem, nga ato q\u00eb mendonte n\u00ebna p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebn, por gjith\u00ebsesi, ajo nuk\nmund ta kuptonte me nj\u00eb t\u00eb th\u00ebn\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Ti\nvajz\u00ebn do ta kesh n\u00eb sht\u00ebpi, ve\u00e7 n\u00ebse do ti, ajo shkollohet n\u00eb Itali kur t\u00eb\nrritet. Mbaron nj\u00eb universitet Italian, pa paguar asnj\u00eb qindark\u00eb. T\u00eb tjer\u00ebt e\nk\u00ebrkojn\u00eb k\u00ebt\u00eb mund\u00ebsi p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e tyre. Kur t\u00eb jesh gati, m\u00eb thirr e\nbisedojm\u00eb prap\u00eb, por n\u00ebse nuk e ke, merre nj\u00eb certifikat\u00eb lindje n\u00eb gjendjen\ncivile, q\u00eb t\u2019ia nisim Luit.<\/p>\n\n\n\n<p>Pas\ntri dit\u00ebsh, Ida e thirri Ver\u00ebn t\u00eb sqarohej dhe nj\u00eb her\u00eb, nd\u00ebrsa e kishte marr\u00eb\ncertifikat\u00ebn e lindjes. Pasi i diskutoi kushtet me Ver\u00ebn, q\u00eb vajza do t\u00eb jet\u00eb\nvet\u00ebm e saj, ia dha certifikat\u00ebn e Paol\u00ebs me shpresen e mir\u00eb, q\u00eb at\u00eb f\u00ebmij\u00eb po\ne rregullonte nj\u00ebher\u00eb e p\u00ebrgjith\u00ebmon\u00eb. N\u00eb fund t\u00eb fundit, askush nuk mund ta\nmashtronte Id\u00ebn p\u00ebr t\u2019ia marr\u00eb vajz\u00ebn, q\u00eb e kishte yll drite.<\/p>\n\n\n\n<p>Lui,\nsapo kishte marr\u00eb zarfin me certifikat\u00ebn dhe nj\u00eb let\u00ebr shoq\u00ebruese nga Vera. Kur\nkishte par\u00eb emrin e Sar\u00ebs, kishte k\u00ebrcyer nga g\u00ebzimi! Sara e kish pas\u00eb emrin\nedhe gruaja e tij, dhe kjo Sara f\u00ebmij\u00eb, kishte lindur bash dit\u00ebn q\u00eb i kishte\nndrru jet\u00eb Sara e tij.<\/p>\n\n\n\n<p>O\nZot, si ma solle nj\u00eb Sara tjet\u00ebr n\u00eb p\u00ebrkujdesjen time! Lot\u00ebt i shkonin, nd\u00ebrsa\nsht\u00ebrngonte fort n\u00eb dor\u00eb&nbsp; certifikat\u00ebn me\nemrin e Sar\u00ebs f\u00ebmij\u00eb. Q\u00eb nga sot e mbrapa do t\u00eb jet\u00eb njeriu q\u00eb do t\u00eb mendoj e\ndo t\u2019i dhuroj gjith\u00eb\u00e7ka kishin kursyer, me Sar\u00ebn e ngjitur n\u00eb qiell dhe, q\u00eb\natje, n\u00eb fronin e Per\u00ebndis\u00eb g\u00ebzohej bashk\u00eb me Luin. Zoti m\u00eb b\u00ebri me nj\u00eb vajz\u00eb,-\nthoshte Lui, teksa mendonte vizit\u00ebn e par\u00eb n\u00eb Shqip\u00ebri p\u00ebr t\u00eb par\u00eb Saren.\nTalenti i Sar\u00ebs s\u00eb vog\u00ebl e g\u00ebzonte m\u00eb shum\u00eb. Lui dhe Sara e ngjitur n\u00eb qiell,\nkishin pasur pasion piktur\u00ebn. Per\u00ebndia i kishte bashkuar cil\u00ebsit\u00eb e t\u00eb treve,\nsikur t\u00eb ishin t\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtit gjak. Vet\u00ebm Zoti b\u00ebn mrekullira t\u00eb tilla, &#8211;\nmendonte Lui, tek planifikonte udh\u00ebtimin dhe detajet.<\/p>\n\n\n\n<p>Vera,\nIda dhe Sara duhet ta prisnin Luin n\u00eb aeroportin e Rinasit. Ishte nj\u00eb mbr\u00ebmje e\nfresk\u00ebt pranverore, ku dita ishte zgjatur. Linja e Rom\u00ebs mb\u00ebrriti pak me\nvones\u00eb, por taksia ishte gati, po ashtu edhe hoteli. Mezi priti daljen nga\naeroporti. Kureshtja e t\u00eb dy pal\u00ebve ishte mb\u00ebrthyer n\u00eb takimin tek holli i\nmarrjes s\u00eb bagazheve. Lui kishte paguar nj\u00eb nga punonj\u00ebsit e aeroportit, q\u00eb ta\nndihmonte.<\/p>\n\n\n\n<p>Moment\nemocionues! Luit i shkojn\u00eb lot\u00ebt tek merr n\u00eb krah\u00eb Sar\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>O\nZot, ndihmoje Sar\u00ebn e qiellit t\u00eb shoh Sar\u00ebn e tok\u00ebs, mbret\u00ebreshen q\u00eb t\u00eb\nringjalli Ty! Teksa lutej i p\u00ebrlotur dhe i f\u00ebrkonte flok\u00ebt Sar\u00ebs, takoj\nVer\u00ebn&nbsp; e Iden. Mr\u00ebmja kishte r\u00ebn\u00eb e but\u00eb,\ngati-gati e m\u00ebndafsht\u00eb. Taksisiti, nj\u00eb meso burr\u00eb, po i priste n\u00eb parkim,\nnd\u00ebrsa darka ishte b\u00ebr\u00eb gati n\u00eb nj\u00eb nga resorantet m\u00eb t\u00eb mira t\u00eb qytetit.<\/p>\n\n\n\n<p>Hapja\ne dhuratave u b\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Sar\u00ebs. Libri me 365 faqe vizatime dhe disa pako\nlapsash me ngjyra e g\u00ebzuan tej mase Sar\u00ebn. Lui k\u00ebrkoi q\u00eb t\u00eb shkonin t\u00eb gjith\u00eb\nn\u00eb restorant dhe po ashtu, t\u00eb flinin ato pak or\u00eb q\u00eb do mbetnin, n\u00eb hotelin ku\nndodhej restoranti.<\/p>\n\n\n\n<p>P\u00ebr Sar\u00ebn,\nvet\u00ebm 5 vje\u00e7e, ishte hapur nj\u00eb faqe e re n\u00eb jet\u00ebn e saj. Lui premtoi se do t\u00eb\njetonte, deri kur Sara t\u00eb krezmohej e martohej. At\u00ebher\u00eb do t\u00eb merrte leje t\u00eb\nshkonte te Sara e qiellit, duke e l\u00ebn\u00eb t\u00eb rehatuar Sar\u00ebn e tok\u00ebs. Duke e paguar\nshkoll\u00ebn private dhe l\u00ebn\u00eb kursimet e tij e bashk\u00ebshort\u00ebs s\u00eb qiellit, Sara do t\u00eb\nkishte mund\u00ebsi t\u2019i zhvillonte talentet e saj. Lui nuk jetoi, ve\u00e7\u00ebse kat\u00ebr vjet\npas njohjes\u2026.<\/p>\n\n\n\n<p>Maj, 2022<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pjeter Jaku S&nbsp; A&nbsp; R&nbsp; A Tregim Nj\u00eb dit\u00eb shiu e vrazhd\u00eb i afrohej mbr\u00ebmjes. Ides i sillte m\u00ebrzi dhe nj\u00eblloj mpirje nj\u00eb koh\u00eb si kjo. P\u00ebrpara kishte nj\u00eb tavolin\u00eb t\u00eb gjat\u00eb dhe t\u00eb ngusht\u00eb, q\u00eb p\u00ebrdorej p\u00ebr vendosjen e tepsive t\u00eb vogla t\u00eb pastave,p\u00ebrgatitur p\u00ebr t\u2019u transportuar n\u00eb lokalet q\u00eb i kishin porositur. Ishte&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-9691","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-letersi"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9691","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9691"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9691\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9692,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9691\/revisions\/9692"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9691"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9691"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9691"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}