{"id":9382,"date":"2021-10-13T17:41:42","date_gmt":"2021-10-13T17:41:42","guid":{"rendered":"http:\/\/revistakuvendi.org\/?p=9382"},"modified":"2021-10-13T17:43:12","modified_gmt":"2021-10-13T17:43:12","slug":"proze-nga-mhill-velaj","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/revistakuvendi.org\/?p=9382","title":{"rendered":"Proze nga Mhill Velaj"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"160\" height=\"168\" src=\"https:\/\/revistakuvendi.org\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/mehilli-2.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-9383\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p><a><strong>LET\u00cbR E PAP\u00cbRFUNDUAR<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n<p>Ulur n\u00eb divan, Andi e mori lapsin dhe filloi t\u00eb shkruante me helmin q\u00eb ia kishte kapluar shpirtin. Ajo kishte ikur pa u lajm\u00ebruar. E kishte braktisur n\u00eb kulmin e dashuris\u00eb. Foleja e dashuris\u00eb \u00ebnd\u00ebrrimtare ishte rr\u00ebnuar nga ajo. E vrau dashuria!? E l\u00ebndoi? <\/p>\n\n\n\n<p>Andi, me lot n\u00eb sy, filloi\nta zbrazte vuajtjen e zemr\u00ebs s\u00eb blozhduar n\u00eb let\u00ebr t\u00eb bardh\u00eb:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cPse ike o e dashura\nime\u201d &#8211; e pyeti veten si n\u00eb agoni. \u201cNuk t\u00eb p\u00eblqeu as nuk e vler\u00ebsove faktin q\u00eb\nt\u00eb doja \u00e7mendurisht? Anita ime e dikurshme! Vet\u00ebm ta dija se ku je tash! T\u00eb\nndiej n\u00eb shpatull\u00ebn time, ta ndiej frym\u00ebn e ekstaz\u00ebs s\u00eb dashuris\u00eb. Ana ime,\ns\u00ebrish do t\u00eb pranoj \u00e7do gj<a>\u00eb<\/a>, ta thyej edhe veten,\nvet\u00ebm ti t\u00eb jesh e lumtur. Sa shum\u00eb t\u00eb dua, e sheh? Do t\u00eb strukem n\u00eb guask\u00ebn e\nkujtimeve t\u00eb mia si nj\u00eb murg metrove t\u00eb bot\u00ebs, do t\u00eb t\u00eb dua p\u00ebrjet\u00ebsisht dhe\nn\u00ebse kam gabuar q\u00eb t\u00eb desha shum\u00eb, m\u00eb fal. Q\u00ebndro ashtu si\u00e7 t\u00eb duket m\u00eb mir\u00eb,\nnuk t\u00eb urrej Ana ime e dikurshme p\u00ebr ty, kurse p\u00ebr mua je Ana e p\u00ebrjetshme.<\/p>\n\n\n\n<p>A t\u00eb kujtohet kujtimi im\ni zjarrt\u00eb e p\u00ebrv\u00eblues kur u p\u00ebrqafuam p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb? Sa ngroht\u00ebsi e afsh\nndienim q\u00eb t\u00eb dyt\u00eb? Dhe ato p\u00ebrqafime shkriheshin n\u00eb nj\u00eb gjat\u00eb net\u00ebve t\u00eb\nkaluara pa gjum\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Ana, dashuria ime, fare\nnuk ndjeve dhembje q\u00eb ike pa l\u00ebn\u00eb gjurm\u00eb? Kaluan 6 muaj q\u00ebkur nuk t\u00eb kam par\u00eb.\nKam mall, por jo edhe guxim t\u00eb t\u00eb takoj. Kam frik\u00eb nga lajmet q\u00eb mund t\u2019i marr\np\u00ebr ty, andaj dua t\u00eb mbijetoj p\u00ebrmes heshtjes fisnike. M\u00eb dhemb plaga e mbjell\u00eb\nn\u00eb koh\u00eb Ana, e kupton? Sot \u00ebsht\u00eb dit\u00eblindja ime dhe nuk do ta festoj. \u00cbsht\u00eb\nagj\u00ebrimi m\u00eb sublim i shpirtit kjo sakrific\u00eb n\u00eb em\u00ebr t\u00eb dashuris\u00eb q\u00eb e mb\u00ebshtolli\nplaga rinore. \u00cbsht\u00eb m\u00ebngjesi i hersh\u00ebm dhe nuk dua askush t\u00eb m\u00eb uroj. E prisja\nurimin nga ti e t\u00eb tjer\u00ebt nuk m\u00eb b\u00ebjn\u00eb p\u00ebrshtypje.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>U d\u00ebgjua nj\u00eb zhurm\u00eb me\nz\u00ebra t\u00eb p\u00ebrzier shkall\u00ebve. Andi la letr\u00ebn dhe u ngrit me gjysm\u00eb fuqie trupore\nt\u00eb shihte nga dritarja se \u00e7far\u00eb po ndodhte. Ai shikonte n\u00eb dritare, nd\u00ebrsa u\nhap dera e dhom\u00ebs dhe brenda pa shoq\u00ebrin\u00eb e tij. Zot, nuk u besonte syve. Aty\nishte Ana me nj\u00eb tort\u00eb t\u00eb madhe festive n\u00eb dor\u00eb. Ishte e veshur solemnisht dhe\nmbi tort\u00eb shkruante: \u201cUrime, dashuria ime!\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Andi e zhubrosi letr\u00ebn\nn\u00eb dor\u00eb kur Ana iu afrua dhe e puthi n\u00eb faqe.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00eb gjith\u00eb filluan t\u00eb\nk\u00ebndonin: \u201cShum\u00eb urime p\u00ebr ty!\u201d Andi i fal\u00ebnderoi me nj\u00eb buz\u00ebqeshje t\u00eb ngroht\u00eb\nse tashm\u00eb ishte i p\u00ebrhumbur. Filloi k\u00ebnga e vall\u00ebzimi. Ata kishin p\u00ebrgatitur \u00e7do\ngj\u00eb p\u00ebr kremtim.<\/p>\n\n\n\n<p>Si t\u00eb fliste tani me\nAn\u00ebn? \u00c7far\u00eb do t\u2019i thoshte p\u00ebr ikjen e saj? Oh jo! N\u00eb dollap e kishte edhe\nunaz\u00ebn q\u00eb ia kishte bler\u00eb p\u00ebr ta befasuar nj\u00eb dit\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>E, Andi, \u00e7far\u00eb ke q\u00eb nuk\nm\u00eb do? &#8211; i tha Ana.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00eb dua \u00e7doher\u00eb e m\u00eb\ntep\u00ebr Ana ime, por&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>E di q\u00eb m\u00eb faj\u00ebson, por\nika me arsye &#8211; foli Ana.<\/p>\n\n\n\n<p>Ajo i rr\u00ebfeu se kishte\nqen\u00eb te mjeku dhe n\u00eb baz\u00eb t\u00eb analizave, dukej se ishte kanceroze. P\u00ebr t\u00eb mos e\nl\u00ebnduar Andin, kishte vendosur t\u00eb largohej pa fjal\u00eb. N\u00eb ankth kishte jetuar\nduke e pritur vdekjen e pam\u00ebshirshme q\u00eb ta gllab\u00ebroj\u00eb si hiena pren\u00eb e saj. Pas\n3 muajsh, Ana i kishte b\u00ebr\u00eb s\u00ebrish analizat dhe rezultati i par\u00eb ishte gabim.<\/p>\n\n\n\n<p>Andi e d\u00ebgjoi me\nk\u00ebrsh\u00ebri, duke e zhubrosur edhe m\u00eb shum\u00eb letr\u00ebn e pap\u00ebrfunduar, tashm\u00eb t\u00eb\npad\u00ebrguar.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Ana, pse, pse? Do ta\nkisha ndar\u00eb dhembjen me ty.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Harroje se \u00ebsht\u00eb e\nshkuar.<\/p>\n\n\n\n<p>Ana nxori nga \u00e7anta\nunaz\u00ebn p\u00ebr Andin. Ai sa nuk fluturoi nga g\u00ebzimi dhe shpejtoi te dollapi i tij\nq\u00eb ta merrte unaz\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>U d\u00ebgjua duartrokitja e\nshoq\u00ebris\u00eb. Ia vun\u00eb unazat nj\u00ebri-tjetrit n\u00eb gisht, p\u00ebr ta kuror\u00ebzuar dashurin\u00eb e\ntyre p\u00ebrjet\u00ebsisht.<\/p>\n\n\n\n<p>Andi e p\u00ebrqafoi An\u00ebn,\nduke e zhubrosur edhe m\u00eb shum\u00eb letr\u00ebn e pap\u00ebrfunduar dhe t\u00eb pad\u00ebrguar.<\/p>\n\n\n\n<p><a><strong>ZJARRI I DASHURIS\u00cb<\/strong><\/a><strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Ishte m\u00ebngjes i bukur pranveror.\nVesa kishte r\u00ebn\u00eb mbi gjethet e barin e njom\u00eb t\u00eb stin\u00ebs gjelb\u00ebroshe dhe po e\nsodiste qiellin dhe lumin q\u00eb i rridhte para sysh. Rrezet e diellit i\nbuz\u00ebqeshnin natyr\u00ebs me p\u00ebrk\u00ebdheljen e tyre t\u00eb ngroht\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>E till\u00eb u zgjua edhe\nLona Dreni. Ishte e bukur dhe plot hare. Nuk i d\u00ebgjonte se \u00e7far\u00eb thoshin t\u00eb\ntjer\u00ebt asnj\u00ebher\u00eb. T\u00eb gjitha vendimet i merrte prerazi dhe asnj\u00eb t\u00eb t\u00ebrthort\u00eb.\nRespektonte, donte dhe \u00e7monte me nj\u00eb kultur\u00eb t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb. Modestia e ngrehte\nedhe m\u00eb shum\u00eb karakterin e saj t\u00eb fort\u00eb e stabil.<\/p>\n\n\n\n<p>Kishte sy boj\u00ebqielli,\nshtathedhur dhe dukej si nj\u00eb qiparis. U zgjua duke e k\u00ebnduar k\u00ebng\u00ebn e saj t\u00eb\npreferuar: \u201cM\u00eb mir\u00eb sot se dje, m\u00eb mir\u00eb nes\u00ebr se sot\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Pasi e h\u00ebngri m\u00ebngjesin\nme t\u00eb \u00ebm\u00ebn, b\u00ebri nj\u00eb grim diskret dhe vendosi t\u2019i th\u00ebrriste shoqet n\u00eb kafe.<\/p>\n\n\n\n<p>Pas pak koh\u00eb u d\u00ebgjua\nzilja e telefonit t\u00eb saj dhe e befasuar se nuk priste asnj\u00eb telefonat\u00eb, me\nnum\u00ebr t\u00eb panjohur, megjithat\u00eb u lajm\u00ebrua:<\/p>\n\n\n\n<p>Lona Dreni jam.\nUrdh\u00ebroni!<\/p>\n\n\n\n<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje Lona! Jam\nMali. Mal Cenaj.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;M\u00eb vjen mir\u00eb, po nuk ju njoh, &#8211; u p\u00ebrgjigj\nLona.<\/p>\n\n\n\n<p>M\u00eb njeh, por jo me em\u00ebr,\n&#8211; i tha z\u00ebri nga ana tjet\u00ebr. Mund ta pim\u00eb nga nj\u00eb kafe?<\/p>\n\n\n\n<p>Patjet\u00ebr, porsa desha t\u00eb\ndal dhe m\u00eb trego ku mund t\u00eb takohemi.<\/p>\n\n\n\n<p>Jam n\u00eb shesh te lokali\n\u201cMbret\u00ebresh\u00eb Teuta\u201d. Shihemi p\u00ebr nj\u00eb or\u00eb, &#8211; i tha Mali.<\/p>\n\n\n\n<p>Lona mbeti e gozhduar.\nNuk dinte se a e njihte v\u00ebrtet k\u00ebt\u00eb njeri. Nuk e lodhi kok\u00ebn, por e dinte se\n\u00ebsht\u00eb dit\u00eb dhe thjesht nj\u00eb kafe nga korzoja n\u00eb shesh nuk \u00e7onte pesh\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>U nis drejt lokalit dhe\nnuk e kishte larg. \u00c7uditej me veten q\u00eb e mori aq shtruar nj\u00eb ftes\u00eb. Intuita?!\nJo, nuk e lodh trurin fare.<\/p>\n\n\n\n<p>Hyri n\u00eb lokal qet\u00ebsisht\ndhe aty i pa disa shoqe t\u00eb saj. I p\u00ebrsh\u00ebndeti nga larg, duke ua b\u00ebr\u00eb me dije se\nnuk \u00ebsht\u00eb nisur tek ato.<\/p>\n\n\n\n<p>Eee,&nbsp; Lona, sa shpejtonnnn! \u2013 e ngacmoi nga larg\nshoqja e saj Aurela, pa t\u00eb keq.<\/p>\n\n\n\n<p>Lona vet\u00ebm ia ktheu me\nnj\u00eb buz\u00ebqeshje \u00e7apk\u00ebne, duke ia shkelur syrin. Ajo kur hodhi v\u00ebshtrimin m\u00eb larg\ne pa nj\u00eb mashkull duke e lexuar gazet\u00ebn dhe pas pak minutash u nis drejt tij.\nKishte edhe t\u00eb tjer\u00eb meshkuj q\u00eb rrinin vet\u00ebm, por ecja e saj u fiksua n\u00eb at\u00eb\ntavolin\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Mal! \u2013 iu drejtua\nmashkullit, i cili tashm\u00eb e kishte ndier\u00eb prezenc\u00ebn e saj dhe e maste me shikim\njosh\u00ebs.<\/p>\n\n\n\n<p>E sheh se m\u00eb njeh Lona?\n\u2013 i tha duke ia shtrir\u00eb dor\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>V\u00ebrtet iu duk Lon\u00ebs se e\nkishte takuar, por nuk e dinte ku dhe kur\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Mali ishte\nshpatullgjer\u00eb, me nj\u00eb fytyr\u00eb skofiare e me nj\u00eb shikim e sjellje tipike\nburr\u00ebrore shqiptare. Biseduan si t\u00eb ishin njohur me vite. Lona e shihte se\np\u00ebrndizej nd\u00ebrsa mendja nuk i kthjellej se ku e kishte takuar dhe pse e ndien\nat\u00eb ngroht\u00ebsi q\u00eb n\u00eb takimin e par\u00eb. Gjoksi i ngrihej me vrull dhe ndiente val\u00eb\nt\u00eb ngrohta n\u00ebp\u00ebr trupin e saj. Mali e shikonte me k\u00ebrsh\u00ebri gjat\u00eb bised\u00ebs dhe ia\nhidhte shikimin e tij p\u00ebr\u00e7ues.<\/p>\n\n\n\n<p>Eee, Lona, tash \u00ebsht\u00eb\nkoha t\u00eb ta them t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn. Un\u00eb at\u00ebher\u00eb t\u00eb pata th\u00ebn\u00eb se e kam emrin Drin, m\u00eb\nfal p\u00ebr g\u00ebnjeshtr\u00ebn. U takuam n\u00eb kushte t\u00eb pazakonta dhe me turm\u00eb njer\u00ebzish. E\ndi se mbase kam ndryshuar n\u00eb fizionomi, vitet e b\u00ebjn\u00eb t\u00eb veten. N\u00eb at\u00eb takim\nrreth projekteve, ishim bashk\u00eb e shpesh n\u00eb nj\u00eb grup. Ishin vet\u00ebm tri dit\u00eb dhe\nun\u00eb e gjeta numrin t\u00ebnd n\u00eb notes. \u00c7doher\u00eb t\u00eb kam pasur n\u00eb mendje&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Lona ngriu n\u00eb vend. E\npamundur! Drini, n\u00eb t\u00eb cilin ajo u dashurua dhe e mendonte gjithmon\u00eb, qenka\nMali! O Zot, m\u00eb jep fuqi t\u00eb mos mekem, lutej n\u00eb vete Lona. Ajo dashuri q\u00eb nuk u\nshua kurr\u00eb n\u00eb shpirtin e mendjen e saj. Drini i doli Mali. Kthjellej, e\nshikonte, filloi t\u00eb fliste, belb\u00ebzonte.<\/p>\n\n\n\n<p>Mali ia p\u00ebrk\u00ebdheli dor\u00ebn\nme but\u00ebsi sepse e v\u00ebrejti amullin\u00eb e saj.<\/p>\n\n\n\n<p>Drini! M\u00eb kujtohesh tani\nfare mir\u00eb, por at\u00ebher\u00eb kishe mjek\u00ebr dhe mustaqe e tani nuk i ke.<\/p>\n\n\n\n<p>At\u00ebher\u00eb isha Drini e\ntash jam Mali.<\/p>\n\n\n\n<p>Q\u00eb t\u00eb dy t\u00eb dashuruar n\u00eb\nnj\u00ebri-tjetrin tani q\u00ebndronin bashk\u00eb pas nj\u00eb dekade. A thua se Zoti i kurdis\nk\u00ebto pun\u00eb?<\/p>\n\n\n\n<p>Lona e kishte pasur n\u00eb mendje\ngjithmon\u00eb Malin, pa shpresuar se do t\u00eb vinte ky moment. Zoti ia solli\ndashurin\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Mali i propozoi q\u00eb t\u00eb\ndilnin nga ambienti i mbyllur dhe t\u00eb sh\u00ebtisnin me makin\u00eb. U ngrit\u00ebn dhe shkuan\nme makin\u00eb n\u00eb periferi t\u00eb qytetit.<\/p>\n\n\n\n<p>Kishte filluar muzgu dhe\nn\u00eb makin\u00eb ishte pak fresk\u00ebt. Mali ia mori dor\u00ebn dhe Lona nuk kund\u00ebrshtoi. Nuk e\nditi as vet\u00eb se si iu mb\u00ebshtet n\u00eb kraharor Malit. Ndjeu shum\u00eb. M\u00eb shum\u00eb se\u00e7\nkishte menduar. Ajo e kishte k\u00ebrkuar at\u00eb krah n\u00eb \u00ebndrra. Tani e kishte kok\u00ebn n\u00eb\nat\u00eb krah.<\/p>\n\n\n\n<p>Lona! &#8211; i thirri Mali,\nduke e par\u00eb se ajo ishte e p\u00ebrhumbur. Ia l\u00ebmoi ngadal\u00eb flok\u00ebt, duke e larguar\nflokun e r\u00ebn\u00eb n\u00eb ballin e saj dhe e puthi me afsh. At\u00eb e b\u00ebri edhe Lona.<\/p>\n\n\n\n<p>Mal! Nuk mund t\u00eb besoj\nq\u00eb s\u00ebrish takova Drinin e dikursh\u00ebm dhe t\u00eb jem bashk\u00eb me Malin.<\/p>\n\n\n\n<p>Lona, nj\u00eb dekad\u00eb m\u00eb\n\u00ebsht\u00eb dashur t\u00eb gjurmoj n\u00eb sirtar\u00ebt e kujtimeve t\u00eb mia dhe t\u00eb t\u00eb takoj. T\u00eb dua\nq\u00eb nga at\u00ebher\u00eb, Lona.<\/p>\n\n\n\n<p>Lona tundi kok\u00ebn dhe u\nfut n\u00eb gjoksin e tij. Ia d\u00ebgjoi t\u00eb rrahurat e zemr\u00ebs s\u00eb dashuruar. Sa\nd\u00ebshironte t\u00eb pushonte n\u00eb at\u00eb k\u00ebnd dashurie t\u00eb \u00ebndrrave t\u00eb saj. Mali ia ngriti\nkok\u00ebn s\u00ebrish dhe syt\u00eb fol\u00ebn vet\u00eb. U bashkuan pas nj\u00eb dekade dhe tash e shpreh\u00ebn\ndashurin\u00eb e para nj\u00eb dekade kur nuk pat\u00ebn mund\u00ebsin\u00eb t\u2019i shprehnin ndjenjat e\ntyre.<\/p>\n\n\n\n<p>Tashm\u00eb terri kishte\nmbuluar pullazet e sht\u00ebpive. Qet\u00ebsia mbret\u00ebronte n\u00eb \u00e7do vend. D\u00ebgjoheshin\nfrym\u00ebmarrjet e tyre, t\u00eb dashuris\u00eb, e cila mbijetoi n\u00eb heshtje p\u00ebr nj\u00eb dekad\u00eb,\np\u00ebr t\u2019u shprehur at\u00eb nat\u00eb pranverore n\u00eb drit\u00ebn e h\u00ebn\u00ebs. Fati e shpirti plot\ndashuri ia kishin m\u00ebsuar atij nj\u00eb m\u00ebsim t\u00eb ri p\u00ebr jet\u00ebn se dashurit\u00eb takohen gjithsesi\nn\u00eb jet\u00eb. T\u00eb sinqerta dhe t\u00eb pashuara p\u00ebrjet\u00ebsisht.<\/p>\n\n\n\n<p><a><strong>NATA RR\u00cbFEU KUJTIMET<\/strong><\/a><strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Din Bardhi ishte ulur n\u00eb\nball\u00eb t\u00eb oxhakut, duke tymosur duhan t\u00eb mb\u00ebshtjell\u00eb. Oda ishte p\u00ebrgatitur p\u00ebr\npritjen e mysafir\u00ebve, por k\u00ebsaj radhe jo si her\u00ebve t\u00eb tjera. Dini udh\u00ebhiqte\nt\u00ebr\u00eb pun\u00ebt dhe vendoste bashk\u00eb me djemt\u00eb e tij, por gjithmon\u00eb fjala e tij\nvuloste vendimet. Ai i donte shum\u00eb mysafir\u00ebt se edhe ishin sht\u00ebpi e madhe,\nkishte mjaft pasuri, por edhe zem\u00ebr bujare. Sonte, n\u00eb nat\u00ebn e dhjetorit, kur\nb\u00ebnte acar, ai nuk i priste si her\u00ebve t\u00eb tjera. Fytyra e tij mb\u00ebshtillej me\nsht\u00ebllunga duhani dhe b\u00ebnte mir\u00eb sepse djemt\u00eb e heshtur nuk e shihnin fytyr\u00ebn e\ntij t\u00eb vrenjtur, por e shihnin kok\u00ebn e ulur dhe maj\u00ebn e plisit n\u00eb kok\u00eb. Ata\nd\u00ebshironin q\u00eb s\u00eb paku nj\u00eb fjal\u00eb ta fliste Dini, por ai fliste me heshtje, me\nzymt\u00ebsi.<\/p>\n\n\n\n<p>Eh, \u00e7\u2019na sjell jeta, sa\nmir\u00eb q\u00eb nuk e dim\u00eb! \u2013 e theu heshtjen m\u00eb n\u00eb fund Dini.<\/p>\n\n\n\n<p>Po baba, ti je i fort\u00eb\ndhe i mir\u00ebpret dhe i sfidon t\u00eb gjitha, \u2013 tha Martini.<\/p>\n\n\n\n<p>Po biro, po, por shpesh\nngjarjet t\u00eb gjunj\u00ebzojn\u00eb dhe t\u00eb humb forca.<\/p>\n\n\n\n<p>Baba, do t\u2019i presim sot\nmysafir\u00ebt, ashtu si\u00e7 na ke m\u00ebsuar.<\/p>\n\n\n\n<p>Babai pohoi me kok\u00eb se\ntashm\u00eb u d\u00ebgjua trokitja n\u00eb port\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb port\u00ebn e madhe t\u00eb\nkull\u00ebs s\u00eb g\u00eblqerosur n\u00eb form\u00eb harkore doli Bardhi, djali i madh, p\u00ebr ta hapur\nder\u00ebn e drunjt\u00eb, ku n\u00eb magjin\u00eb e misterin e saj kishin kaluar shum\u00eb mysafir\u00eb e\nbrezni. U d\u00ebshiroi mir\u00ebseardhje por fytyr\u00ebngrysur, duke u brengosur se si do t\u00eb\nsillej Dini. Ia njihte karakterin e tij dhe vendimet e prera, q\u00eb kur fliste\nnj\u00ebher\u00eb, nuk kthehej m\u00eb mbrapa.<\/p>\n\n\n\n<p>A do mysafir\u00eb o i zoti i\nsht\u00ebpis\u00eb? T\u00eb erdh\u00ebm n\u00eb konak, \u2013 foli Tan Lika.<\/p>\n\n\n\n<p>Fytyra i ishte p\u00ebrndezur\npak nga acari e pak nga ardhja n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi.<\/p>\n\n\n\n<p>Mir\u00eb se ju ka sjell\u00eb\nZoti,&nbsp; o burra! \u2013 foli me gjysm\u00eb z\u00ebri\nDini.<\/p>\n\n\n\n<p>Luani, djali i vog\u00ebl, ua\nsolli kafet\u00eb dhe p\u00ebr nj\u00eb moment mbret\u00ebroi heshtje varri. D\u00ebgjoheshin vet\u00ebm\ngjerbet e kafes\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Dini nuk deshi t\u00eb\nzgjaste kjo heshtje se kishte heshtur koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb. E kishte edhe zakon t\u00eb mos\nfliste me rrotulla n\u00eb t\u00eb shumt\u00ebn e rasteve, ndaj e hapi vet\u00eb bised\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>O Tal burri! Ti, po edhe\nju t\u00eb tjer\u00ebt, m\u00eb njihni fare mir\u00eb. E dini se jam shum\u00eb tolerant dhe paq\u00ebsor,\npor kur e do nevoja&#8230; edhe k\u00ebt\u00eb e dini.<\/p>\n\n\n\n<p>Din burri, t\u00eb njohim,\nndaj ia m\u00ebsym\u00eb der\u00ebs sate me shum\u00eb keqardhje p\u00ebr gabimin ton\u00eb. E b\u00ebm\u00eb pa\nmenduar.<\/p>\n\n\n\n<p>Toka \u00ebsht\u00eb dhe dhe aty\ndo t\u00eb shkojm\u00eb nj\u00eb dit\u00eb t\u00eb gjith\u00eb, por ju hyt\u00eb pa lejen time, i mor\u00ebt t\u00eb lashtat\nsi t\u00eb ishte ajo tok\u00eb pa zot. Po ju e shit\u00ebt djers\u00ebn ton\u00eb p\u00ebr p\u00ebrfitime\npersonale. Shqiptari nuk e ka k\u00ebt\u00eb zakon.<\/p>\n\n\n\n<p>E dim\u00eb, Din, dhe e\npranojm\u00eb gabimin ton\u00eb. T\u00eb kemi b\u00ebr\u00eb d\u00ebm t\u00eb madh dhe ti na i dhe dy jav\u00eb bes\u00eb e\nq\u00eb tregove burr\u00ebri. Ti na turp\u00ebrove dhe u zum\u00eb ngusht\u00eb nga burr\u00ebria jote. Pun\u00ebt\ni kishim shum\u00eb keq, toka jote af\u00ebr e ti larg nesh dhe ja se e b\u00ebm\u00eb pa t\u00eb\npyetur. F\u00ebmij\u00ebt k\u00ebrkonin buk\u00eb e ne nuk kishim. E dim\u00eb se \u00ebsht\u00eb lig\u00ebsi, por\nkullat tona mandej mbet\u00ebn t\u00eb mbyllura. V\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr ne, por i rregulluam pun\u00ebt\np\u00ebr dim\u00ebr. Ne t\u00eb soll\u00ebm parat\u00eb q\u00eb ta paguajm\u00eb d\u00ebmin dhe t\u00eb k\u00ebrkojm\u00eb falje p\u00ebr\nk\u00ebt\u00eb q\u00eb e kemi b\u00ebr\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>P\u00ebr disa \u00e7aste mbret\u00ebroi\nheshtja. Frym\u00ebmarrja e shpejtuar ndihej bashk\u00eb me krismat e ndezjes s\u00eb zjarrit.<\/p>\n\n\n\n<p>Futi n\u00eb xhep ato para, o\nTal, se as bab\u00eb e as gjysh nuk kan\u00eb marr\u00eb kurr\u00eb nga ata q\u00eb kan\u00eb marr\u00eb p\u00ebr\nushqim, madje edhe u kemi dh\u00ebn\u00eb, por \u00ebsht\u00eb dashur t\u00eb k\u00ebrkosh e jo t\u00eb hysh me\nlig\u00ebsi, ti bashk\u00eb me njer\u00ebzit e tu. E di q\u00eb Bardhi \u00ebsht\u00eb k\u00ebrc\u00ebnuar r\u00ebnd\u00eb, por\npa lejen time ai nuk ka vepruar tutje asgj\u00eb. Kam menduar ndryshe t\u00eb ndahemi,\npor kur i p\u00ebrmend f\u00ebmij\u00ebt, un\u00eb lig\u00ebshtohem para tyre.<\/p>\n\n\n\n<p>A do t\u00eb ma shtrish dor\u00ebn\ne pajtimit, o Din burri?<\/p>\n\n\n\n<p>Dini i shikoi t\u00eb bijt\u00eb e\nata ishin gati n\u00eb lot se nuk e kishin ditur nevoj\u00ebn e familjes s\u00eb Talit, por\nedhe n\u00eb mendje e arsyetonin se v\u00ebrtet toka ishte n\u00eb fshat t\u00eb tyre dhe ishin\nshum\u00eb larg fshatit.<\/p>\n\n\n\n<p>Fal\u00eb ju qoft\u00eb e m\u00eb vjen\nmir\u00eb q\u00eb f\u00ebmij\u00ebt e kan\u00eb ngroht\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb acar e madje aq m\u00eb keq po t\u00eb kishin\nmbetur edhe pa ushqim. Nuk jemi par\u00eb gjat\u00eb dhe kam menduar se q\u00ebndroni mir\u00eb\nekonomikisht.<\/p>\n\n\n\n<p>U shtrin\u00eb duart e\npajtimit, por edhe loti nuk mungoi. Nj\u00ebra pal\u00eb nga keqardhja e tjetra nga\nshpirtbardh\u00ebsia dhe ndihma skamnor\u00ebve.<\/p>\n\n\n\n<p>Foli ngadal\u00eb me djem dhe\nu dhan\u00eb ende gj\u00ebra ushqimore e dru. E shtruan dark\u00ebn dhe ran\u00eb p\u00ebr t\u00eb fjetur at\u00eb\nnat\u00eb n\u00eb konak t\u00eb Dinit.<\/p>\n\n\n\n<p>Dini bluante n\u00eb vete se\npo t\u00eb shpejtonte do t\u00eb vepronte keq. Skamja e verbon njeriun, nuk mendon me\nkok\u00eb, po edhe f\u00ebmija pa ushqim! Tmerr! Dini nuk e kishte ditur k\u00ebt\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00eb nes\u00ebrmen i p\u00ebrcoll\u00ebn,\nnd\u00ebrsa Tali me njer\u00ebzit e tij mbet\u00ebn pa fjal\u00eb kur i pan\u00eb t\u00eb gjitha ato gj\u00ebra\nushqimore e drut\u00eb. Dini i v\u00ebzhgoi derisa u duk\u00ebn sa nj\u00eb pik\u00eb n\u00eb bardh\u00ebsin\u00eb e\nbor\u00ebs.<\/p>\n\n\n\n<p>Toka nuk na takon neve\nse nuk e kemi krijuar, kurse zemra, falja, mir\u00ebkuptimi e dashuria po.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>LET\u00cbR E PAP\u00cbRFUNDUAR Ulur n\u00eb divan, Andi e mori lapsin dhe filloi t\u00eb shkruante me helmin q\u00eb ia kishte kapluar shpirtin. Ajo kishte ikur pa u lajm\u00ebruar. E kishte braktisur n\u00eb kulmin e dashuris\u00eb. Foleja e dashuris\u00eb \u00ebnd\u00ebrrimtare ishte rr\u00ebnuar nga ajo. E vrau dashuria!? E l\u00ebndoi? Andi, me lot n\u00eb sy, filloi ta zbrazte&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":9383,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-9382","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-proze"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9382","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9382"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9382\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9385,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9382\/revisions\/9385"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/9383"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9382"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9382"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9382"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}