{"id":8702,"date":"2020-11-15T13:52:26","date_gmt":"2020-11-15T13:52:26","guid":{"rendered":"http:\/\/revistakuvendi.org\/?p=8702"},"modified":"2020-11-15T13:52:26","modified_gmt":"2020-11-15T13:52:26","slug":"besa-rexhepi-per-konkursin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/revistakuvendi.org\/?p=8702","title":{"rendered":"Besa Rexhepi &#8211; Per konkursin"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"120\" height=\"160\" src=\"http:\/\/revistakuvendi.org\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/besa-rexhepi.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-8703\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p>FRAGMENT NGA&nbsp;\nNOVELA \u201c SHPRESE DHE DASHURI\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Sa\nshpejt koha kalon, pa e par\u00eb dy dit\u00eb sa dy or\u00eb. Sa shum\u00eb u g\u00ebzua pran\u00eb m\u00eb t\u00eb\ndashurve t\u00eb tij, t\u00eb cil\u00ebt e duan shum\u00eb, e presin n\u00eb \u00e7do koh\u00eb, n\u00eb \u00e7do vend, kudo\nata e presin, sepse at\u00eb e duan m\u00eb shum\u00eb se \u00e7do gj\u00eb, ku ndjejn\u00eb mall e dashuri.\nKoha nuk premtoj asgj\u00eb p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb kaq t\u00eb shkurt, vet\u00ebm u \u00e7mall\u00ebn! Kjo ishte\nnj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr e kujtimeve t\u00eb pashlyera.<\/p>\n\n\n\n<p>Ai ishte i lumtur n\u00eb gjirin familjar, kishte derdhur shum\u00eb lot,\nishte m\u00ebrzitur shum\u00eb, shikimet e tij ishin t\u00eb etura. U lumturua shum\u00eb edhe t\u00eb\ntjer\u00ebt rreth tij ishin shum\u00eb t\u00eb lumtur, sikur koha t\u00eb ndalet n\u00eb k\u00ebto momente t\u00eb\nlumtura, ku g\u00ebzimi dhe lumturia kishte pushtuar zemrat e tyre t\u00eb p\u00ebrmallueshme,\nkoha po fluturon e momenti i ndarjes po afron. Dielli kishte l\u00ebshuar rrezet pingule\ndhe p\u00ebrv\u00ebluese n\u00eb \u00e7do gj\u00eb, por sot po nxen pak m\u00eb ndryshe, sikur edhe dielli\n\u00ebsht\u00eb pak m\u00eb i ngrysur.<\/p>\n\n\n\n<p>Rilindi kthehet n\u00eb ushtri, menj\u00ebher\u00eb fillon pun\u00ebt e obligueshme\nushtarake si \u00e7do ushtar, n\u00eb pun\u00ebn e tij t\u00eb m\u00ebrzitshme. D\u00ebshira e tij e vetme\n\u00ebsht\u00eb q\u00eb t\u00eb jen\u00eb t\u00eb gjith\u00eb me sh\u00ebndet mir\u00eb, sidomos shqet\u00ebsohet p\u00ebr Shpres\u00ebn.\nAjo \u00ebsht\u00eb e vetme pa mb\u00ebshtetje, n\u00eb dit\u00ebt m\u00eb t\u00eb v\u00ebshtira t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb saj.\nMendja i fluturoi te ajo: &#8211; si t\u00eb kam shpirt, a po mundesh, me probleme e pun\u00eb\nsi po kalon, un\u00eb e di q\u00eb ke shum\u00eb probleme rreth pun\u00ebve, se vet\u00eb je\nkryefamiljare, edhe bukur shum\u00eb je r\u00ebnduar nga shtatzania, vet\u00ebm bjeri rrafshit\ne mos t\u00eb kesh gajle p\u00ebr asgj\u00eb, as mua nuk m\u00eb ban mir\u00eb kur ti stresohesh e\nb\u00ebhesh merak, mos u gajlo fare p\u00ebr asgj\u00eb, pos kujdesu p\u00ebr vete dhe p\u00ebr vajz\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>Sa ishte n\u00eb sht\u00ebpi edhe sht\u00ebpia u mbush me g\u00ebzim, duke i l\u00ebn\u00eb\npas dit\u00ebt e err\u00ebta, por fatkeq\u00ebsisht nuk zgjati shum\u00eb ky g\u00ebzim, vet\u00ebm disa\n\u00e7aste dhe u tret, mbeti si nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr e mir\u00eb!<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cSa bukur n\u00eb sht\u00ebpi, po m\u00eb duket se ndejta vet\u00ebm dy or\u00eb, s\u2019mundem\nkurr\u00eb ta harroj momentin kur un\u00eb trokita n\u00eb der\u00eb, kur ti e \u00e7ele der\u00ebn, ashtu u\ngjet\u00ebm ball\u00eb p\u00ebr ball\u00eb, m\u2019u duk se t\u00ebr\u00eb bota \u00ebsht\u00eb e imja, kurr\u00eb s\u2019t\u00eb kam pa m\u00eb\nt\u00eb bukur, m\u00eb t\u00eb k\u00ebndshme, m\u00eb t\u00eb \u00ebmb\u00ebl, nga g\u00ebzimi nuk pata fjal\u00eb t\u00eb flas, pos\nt\u00eb p\u00ebrqafoj, shum\u00eb t\u00eb shtr\u00ebngoj!<\/p>\n\n\n\n<p>M\u00eb habiti edhe Arjeta si nuk m\u00eb kish harruar hiq, beterka e\nvog\u00ebl, sa shum\u00eb po e dua, por edhe e men\u00e7ur shum\u00eb, ve\u00e7 po rrebavke shum\u00eb, por\nakoma \u00ebsht\u00eb e vog\u00ebl.<\/p>\n\n\n\n<p>Sot, Arjeta ka dit\u00eblindjen \u2013 sot i mbushi tri vjet, engjulli yn\u00eb\nArjeta, qofsh e g\u00ebzuar dhe e lumtur, plot\u00eb drit\u00eb e jet\u00eb! T\u00eb don babi shum\u00eb!\nTregom\u00eb, Shpres\u00eb, a ja festove dit\u00eblindjen dhe si tregom\u00eb n\u00eb let\u00ebr.<\/p>\n\n\n\n<p>120<\/p>\n\n\n\n<p>Tani Shpres\u00eb, si\u00e7 i pat\u00ebm fjal\u00ebt m\u00eb the se s\u2019do t\u00eb m\u00ebrzit\u00ebsh m\u00eb,\nmbasi t\u00eb pash\u00eb nj\u00ebher\u00eb mu sh\u00ebndosh zemra, por kur dola u m\u00ebrzite shum\u00eb q\u00eb\ns\u2019mujte as \u201crruga e mbar\u00eb\u201d me th\u00ebn\u00eb, un\u00eb t\u00eb kuptoj shpirt, por s\u2019kem \u00e7ka bajna.\nShpres\u00eb, un\u00eb me vetveten time u \u00e7udita disi dola si tu qesh, nuk e di se si jam\nduk, por mjaft jam munduar me i dh\u00ebn\u00eb vet\u00ebs gajret se m\u00eb vike inati me qajt\u00eb. Shpres\u00eb\ne dashur, m\u00eb trego se si e pranoj Arjeta largimin tim, se n\u00eb syt\u00eb e k\u00ebsaj\nvog\u00eblushe e pash\u00eb nj\u00eb lloj hutimi t\u00eb p\u00ebrzier me m\u00ebrzi, e vog\u00ebl, por e men\u00e7ur.\nSa i p\u00ebrket koh\u00ebs q\u00eb isha n\u00eb sht\u00ebpi me i mbush fletore t\u00eb t\u00ebra s\u2019mundem me e\nshpreh\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb q\u00eb e kam ndier, por nga ana tjet\u00ebr m\u2019u duk tep\u00ebr shkurt,\nprap\u00ebseprap\u00eb ishte mjaft se u pata m\u00ebrzitur shum\u00eb, dy syt\u00eb mu pat\u00ebn qorruar, ja\npata harruar \u00e7ehren, por tash me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb jam liruar bukur shum\u00eb, ve\u00e7se me\npadurim po e pres lajmin e lindjes, ishalla do per\u00ebndia si \u00ebsht\u00eb m\u00eb s\u00eb miri\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb \u00e7do let\u00ebr porosit\u00eb e tij nuk kan\u00eb mbarim.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00eb dua Shpres\u00eb, pa mas\u00eb t\u00eb dua, ti je shpresa e fundit e jet\u00ebs\nsime, pa ty jeta ime s\u2019ka kuptim, ti je ajo q\u00eb m\u00eb jep shpres\u00eb t\u00eb jetoj, t\u00eb\nvazhdoj tutje, ku t\u00eb jesh, kah t\u00eb shkosh me veti m\u00eb ke. Ty ta fala jet\u00ebn, i\nt\u00ebri t\u2019u fala, por edhe e imja je, buz\u00ebqeshja e jote t\u00ebr\u00eb bot\u00ebn ma shndrit\u00eb! T\u00eb\ndua!<\/p>\n\n\n\n<p>Ende pa marr\u00eb p\u00ebrgjigje, se si ai ka kaluar rrug\u00ebs, a ka mb\u00ebrri\nme koh\u00eb ajo, mendoj t\u2019i shkruaj ca rreshta, sepse ajo mendon se do t\u00eb m\u00ebrzitet\nai shum\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Shpirti im erdhe na vizitove, na g\u00ebzove shum\u00eb, t\u00eb desht\u00ebm shum\u00eb,\npor ishte koh\u00eb shum\u00eb e shkurt, ku mbeti vet\u00ebm nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr e bukur e paharruar.\nTi, Rilind, u m\u00ebrzite shum\u00eb e pse t\u00eb m\u00ebrzit\u00ebsh a nuk na le t\u00eb gjith\u00ebve mir\u00eb?\n\u00c7do v\u00ebshtir\u00ebsi do ta kalojm\u00eb, qe gati i b\u00ebre tre muaj, pas dy muajve prap\u00eb t\u00eb\npresim si at\u00eb nat\u00eb. T\u2019i njoha hapat q\u00eb vinin drejt dhom\u00ebs ton\u00eb, prisja\ntrokitjen n\u00eb der\u00eb, at\u00eb trokitjen t\u00ebnde magjike q\u00eb vet\u00ebm un\u00eb e njoh, filloi\nzemra t\u00eb rrah\u00eb fort, donte t\u00eb dilte nga kraharori, nuk dita se \u00e7far\u00eb t\u00eb b\u00ebja,\nt\u2019u hodha n\u00eb p\u00ebrqafim, si ta shuaj mallin me k\u00ebta lot g\u00ebzimi, n\u00eb k\u00ebt\u00eb moment t\u00eb\npashpjeguesh\u00ebm q\u00eb t\u00eb dy ishim qorru nga malli p\u00ebr nj\u00ebri-tjetrin&#8230;!<\/p>\n\n\n\n<p>Ajo u shtri pran\u00eb tij, me kok\u00ebn mb\u00ebshtetur n\u00eb kraharor t\u00eb tij\ndhe d\u00ebgjonte rrahjet e zemr\u00ebs. Zemra jote, troket n\u00eb zemr\u00ebn time, o i njoh k\u00ebto\nrrahje zemre! Jan\u00eb si fjal\u00ebt e ngrohta q\u00eb m\u00eb thua, si premtimet, si p\u00ebrqafimet,\nsi puthjet. Ato nuk harrohen kurr\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>Q\u00ebndruan k\u00ebsisoji nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb, t\u00eb p\u00ebrqafuar. D\u00ebgjohet\nvet\u00ebm nj\u00eb frym\u00ebmarrje, nj\u00eb e vetme p\u00ebr t\u00eb dyt\u00eb dhe vet\u00ebm nj\u00eb rrahje zemre,\nzemra e tyre! Dashurit\u00eb e m\u00ebdha lindin vet\u00ebm nj\u00ebher\u00eb dhe flak\u00ebrojn\u00eb gjithnj\u00eb,\ngjat\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebs.<\/p>\n\n\n\n<p>Kaluan pak koh\u00eb vet\u00eb, ajo e ndjen vet\u00ebn m\u00eb t\u00eb leht\u00ebsuar\nshpirt\u00ebrisht, m\u00ebrzia dhe malli q\u00eb kishte p\u00ebr te ishte larguar pak. Kok\u00eb m\u00eb kok\u00eb\ni zuri gjumi.<\/p>\n\n\n\n<p>Dy dit\u00eb kaluan shum\u00eb shpejt\u00eb pa i par\u00eb, sa t\u00eb lumtur ishin,\nkurse tash koha e ndarjes po afron, zemrat e tyre mbusheshin me vaj.<\/p>\n\n\n\n<p>121<\/p>\n\n\n\n<p>At\u00eb dit\u00eb q\u00eb ai shkoi, Shpresa u m\u00ebrzit\u00eb pak, por ajo nuk\nd\u00ebshironte q\u00eb ai t\u00eb m\u00ebrzitet. Un\u00eb ty po t\u00eb dua, t\u00eb dua m\u00eb shum\u00eb se vet\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>Pasi q\u00eb ajo e p\u00ebrcjelli deri te dera e oborrit, u kthye n\u00eb\nsht\u00ebpi, sa e madhe, e ftoht\u00eb dhe zbraz\u00ebt iu duk sht\u00ebpia dhe n\u00eb vesh i\nting\u00ebllonte k\u00ebnga: \u201cP\u00ebrcolla dylberin ktheva hyra n\u00eb od\u00eb\u201d, koh\u00eb pas kohe ajo i\nfshinte lot\u00ebt, por nuk donte q\u00eb vajza ta shoh duke qa! N\u00eb pallto e kishte\nharruar gjysm\u00eb pako me cigare \u201cOpati\u201d, k\u00ebto do t\u2019i ruan ajo derisa t\u00eb vije\nprap\u00eb, derisa t\u00eb b\u00ebhet babi p\u00ebrs\u00ebri, pastaj Shpresa kish harruar me ja dh\u00ebn\u00eb\nkimikun, po mir\u00eb mendoi ajo falma k\u00ebt\u00eb kimik se nuk kam pasur, i kam harxhuar\nt\u00eb gjith\u00eb duke marr\u00eb sh\u00ebnime.<\/p>\n\n\n\n<p>Derisa ia pastroj rrobat, ajo u m\u00ebrzit\u00eb shum\u00eb, dita iu duk shum\u00eb\ne gjat\u00eb, sa nj\u00eb vit. Ajo i lutet atij t\u00eb mos m\u00ebrzitet p\u00ebr te, se me vaj nuk\nb\u00ebhet asgj\u00eb. D\u00ebshira e saj e vetme \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm t\u00eb jemi sh\u00ebndosh e mir\u00eb, sfidat\ne jet\u00ebs nuk kan\u00eb t\u00eb ndalur dhe i luftojn\u00eb si mundin ato.<\/p>\n\n\n\n<p>Pas tri dite q\u00eb shkoi Rilindi, sot festojm\u00eb dit\u00eblindjen e\nArjet\u00ebs, pas m\u00ebngjesit Shpresa e pastroi vajz\u00ebn dhe e veshi bukur, nj\u00eb fustan\nt\u00eb bukur, nj\u00eb kordele n\u00eb flok\u00eb ishte b\u00ebr\u00eb shum\u00eb e bukur, fytyra e saj e vock\u00ebl\ni shndriste nga g\u00ebzimi dhe lumturia.<\/p>\n\n\n\n<p>-N\u00ebn\u00eb ku m\u2019i ke l\u00ebn\u00eb parat e dit\u00eblindjes, q\u00eb m\u2019i la babai, dua\nt\u00eb shkoj n\u00eb market.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Sa shpejt u rrite moj bij\u00eb, tash t\u2019i jep n\u00ebna dhe shkojm\u00eb n\u00eb\nmarket, blej \u00e7far\u00eb t\u00eb duash, pastaj e p\u00ebrgatisim tort\u00ebn e dit\u00eblindjes.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb dit\u00eblindjen e saj erdhi gjyshi i saj nga T\u00ebrpeza dhe daja i\nvog\u00ebl, Lumi, i cili u ndal t\u00eb rri p\u00ebr disa dit\u00eb te ne. N\u00ebna e Shpres\u00ebs kishte\nqen\u00eb shum\u00eb e s\u00ebmur\u00eb, tash ish m\u00eb mir\u00eb, ajo u b\u00eb shum\u00eb merak p\u00ebr n\u00ebn\u00ebn, por nuk\npo mundet t\u00eb shkoj p\u00ebr vizit\u00eb. Dy fustane ia kishte p\u00ebrgatitur gjyshja e saj\ndhe gjyshi i pruri dhurat\u00eb p\u00ebr dit\u00eblindje, e cila menj\u00ebher\u00eb e veshi nj\u00ebrin. U\nb\u00eb e bukur si lule. At\u00eb dit\u00eb q\u00eb shkoi Rilindi nuk qajti fare, vet\u00ebm Shpres\u00ebn\nnuk e lente rehat dhe i thoshte: mos qaj n\u00ebn\u00eb, nuk donte t\u00eb qaj ajo, sa shum\u00eb\npo i dhimbset ajo! Si erdhi Lumi, ajo u k\u00ebnaq. Ajo tani po fle n\u00eb vendin e\nbabait dhe shum\u00eb po g\u00ebzohet e po thot\u00eb: \u201cja zura jenin babit, babi apet jen\u201d\netj.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u2019po t\u00eb shkruaj m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr Arjet\u00ebn, se ti tani po m\u00ebrzitesh m\u00eb\nshum\u00eb, duhesh t\u00eb jesh i fort\u00eb, i q\u00ebndruesh\u00ebm e jo me qen\u00eb i dob\u00ebt, burri im i\ndashur, duhesh t\u00eb jesh i fort\u00eb. S\u2019jam duke t\u00eb shkruar nga m\u00ebrzia, por nga malli\ndhe dashuria. Derisa na nxen nj\u00eb diell e t\u00eb na shndrit\u00eb nj\u00eb h\u00ebn\u00eb, ne nuk duhet\nt\u00eb m\u00ebrzitemi. T\u00eb dua, sepse ti m\u00eb ruan si gj\u00ebn\u00eb m\u00eb t\u00eb shtrenjt\u00eb t\u00eb mendjes dhe\nt\u00eb shpirtit. T\u00eb dua, sepse pran\u00eb teje ndihem e lumtur, si\u00e7 mund t\u00eb ndihet nj\u00eb\ngrua e dashuruar. Je dielli i syve t\u00eb mi!<\/p>\n\n\n\n<p>At\u00eb dit\u00eb q\u00eb shkove, m\u2019u duk se u m\u00ebrzite shum\u00eb, por mir\u00eb u\np\u00ebrmbajte, ndoshta t\u2019u duk se p\u00ebr tre muaj ka ndryshuar gjith\u00e7ka, por t\u00eb jesh i\nbindur se<\/p>\n\n\n\n<p>122<\/p>\n\n\n\n<p>nuk ka ndryshuar asgj\u00eb, vet\u00ebm jan\u00eb nd\u00ebrruar stin\u00ebt, prap\u00eb do t\u00eb\nvish n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn stin\u00eb, ku do ta pres babin edhe nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb, at\u00ebher\u00eb do ta\nkuptosh se nuk ka ndryshuar asgj\u00eb, vet\u00ebm do ta kemi edhe nj\u00eb an\u00ebtar t\u00eb ri.<\/p>\n\n\n\n<p>Dit\u00ebt q\u00eb kaluam bashk\u00eb, m\u2019u duken shum\u00eb t\u00eb shkurtra, sa ndejt\u00ebm\nbashk\u00eb t\u00eb ndjeka hap pas hapi n\u00eb \u00e7do vend, p\u00ebr fat t\u00eb mir\u00eb erdhe nat\u00ebn, p\u00ebr pak\nkoh\u00eb ishe vet\u00ebm imi e i askujt tjet\u00ebr, ja momenti, ku u ndal\u00ebn shikimet tona t\u00eb\np\u00ebrmallsh\u00ebm n\u00eb der\u00eb. Ky moment kurrsesi nuk m\u00eb largohet nga mendja, nj\u00eb moment\ni qart\u00eb, harruam t\u00eb marrim edhe frym\u00eb, kurse zemrat rrihnin fuqish\u00ebm, sikur\ndonin t\u00eb dilnin nga kraharori.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>FRAGMENT NGA&nbsp; NOVELA \u201c SHPRESE DHE DASHURI\u201d Sa shpejt koha kalon, pa e par\u00eb dy dit\u00eb sa dy or\u00eb. Sa shum\u00eb u g\u00ebzua pran\u00eb m\u00eb t\u00eb dashurve t\u00eb tij, t\u00eb cil\u00ebt e duan shum\u00eb, e presin n\u00eb \u00e7do koh\u00eb, n\u00eb \u00e7do vend, kudo ata e presin, sepse at\u00eb e duan m\u00eb shum\u00eb se \u00e7do gj\u00eb,&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8703,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8702","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-proze"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8702","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8702"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8702\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8704,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8702\/revisions\/8704"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8703"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8702"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8702"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8702"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}