{"id":6735,"date":"2017-07-30T19:36:58","date_gmt":"2017-07-30T19:36:58","guid":{"rendered":"http:\/\/revistakuvendi.org\/?p=6735"},"modified":"2017-07-30T19:36:58","modified_gmt":"2017-07-30T19:36:58","slug":"a-ka-pritja-mall-tregim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/revistakuvendi.org\/?p=6735","title":{"rendered":"A ka pritja mall … ? ( tregim )"},"content":{"rendered":"

\"MONDA<\/a>Monda Hamitaj<\/a><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Ate nate, pothuajse nuk vuri gjume ne sy .
\nMinutat \u00a0sikur kishin ndalur. Nata i dukej me e zeze se nje vejushe . Perbri tij flinte e shoqja, qe ngjante me nje ikone rrezelluese .
\nNe cep te dhomes flinte e bija\u00a0 2 muajshe, e bardhe si gjoksi i nenes se re te sapolindur .
\nMbi mur degjohej tiktaku i ores .
\nMendimi per t\u2019u larguar i kishte lindur pas nje kohe te gjate stermunduese , mes skamjes dhe varferise torturuese .
\nNjohja me Almen qe dita e tij me e lumtur ku minutat , oret ditet shkriheshin ne nje . Mes premtimeve, i lumturuar, ai i thoshte se do te bente te pamunduren qe ajo te ishte gruaja me e lumtur ne toke . Almes i rrezellenin syte, kur degjonte fjale te tilla. Martesa e tyre qe kurorezimi i ndjenjes qe, sa vinte dhe embelsohesh me shpejtesi marramendese . Kurse tani , tani qe kishin formuar familjen e re, duhej te ikte , te syrgjynosej larg aromes se gruas , buzeqeshjes se Sirenes ( vajzes te tij ), qe rritej perdite plot bukuri engjellor, atje larg ne dhe te huaj …
\nNe tru i kalonin fjalet e Almes : ” – Te lutem Tori , mos ik , tani me teper se kurre, ti duhet te jesh ketu , si mund te me lesh mua \u00a0ne kete kohe, vetem me nje vajze 2 muajshe ?
\nMendohu dhe njehere mos u nxito , do hallosemi me ato pak mundesi qe kemi …
\nVeshtroi dhe njehere nga Alma qe flinte me vetullat e rrudhura dhe vogelushja … Ahhhhh, joooooo , duhet te ngrihem , nuk kam rruge tjeter , ato presin nga une qe ti bej princesha te lumtura , s’kalohet jeta duke numeruar qindarkat !
\nU ngrit , puthi vajzen e vogel mbi ball dhe Almes i dha nje puthje nga larg qe mos ta zgjonte.
\nNdezi fenerin e \u00e7oj ne dritare dhe nje leter mbi tavoline.
\nDoli jashte pa bere zhurme , veshtroi henen qe flinte mes reve. Nata dergjej e pagoje .
\nTakimi me mysafirin e nates do te ishte ne mesnate.
\nEci ashtu me kembet gati te pabindura, qe zhyteshin ne gjirin e nates, e cila \u00a0filloi ta llupiste si kuceder .
\nIu afrua vendit te takimit , ndjeu rrenqethje , zera te padukshem qe fluturonin ne ajer .
\nHeshtje piptuese per disa \u00e7aste. Nga larg dalloi nje drite elektriku qe sa vinte e afroheshe .
\n” \u2013 He, a je gati te nisemi , mengjesi duhet te na zeje te kryqezimi i rrugeve matan kufirit . Nxitojme se eshte vone ! “. U tulata , u mpiva serishe , di\u00e7ka me pengonte te mos levizja .
\nS’kaloi gjate dhe ndjeva mbi supe nje dore qe me tha : A je burre apo …. ? Pohova me koke , Buzeqesha ftohte dhe hipa ne varken qe na priste buze ujit .
\nDeti ishe i qete dhe dukesh sikur flinte .
\nLargohesha ne krahe te kundert me shtepin qe me pershenteste me flaken e fenerit qe gjuhezonte ne dritare.
\nQe larg degjova britma therese qe era mi perplasi ne fytyre :
\n” Toriiiiiii , Toriiiiii , te lutem mos me le \u00a0! ”
\nIshte Alma , si\u00e7 duket qe zgjuar . Era filloj te qetesohej dhe zeri nuk u degjua me .<\/p>\n

* * *<\/p>\n

Alma sillej si e marre neper shtepi , shikonte instiktivisht, sa ne nje dhome tek tjetra . Koka i rendonte gati sa s’po i \u00e7ahej .<\/p>\n

\"Hamitaj<\/a>
\n” – Po kjo \u00e7’ishte , si mund te gdhi dhe ngrys ditet une e zeza ? Rrembeu me nje fryme letren e palosur mbi tavoline\u00a0dhe lexoi : ” – Alma , princesha ime . E di qe do te me gjykosh per kete veprim te pa aprovuar nga ti, por nuk kisha rruge tjeter te zgjidheshme , sidomos tani qe erdhi ne jete vajza jone, jeta jone!
\nNa duhen me shume te ardhura, qe jeta te ndryshoj dhe ne te jemi me te forte!
\nMendoj se do te jete nje kohe jo shume e larget e do te bashkohemi serisht, te premtoj princesha e enderrave te mia .
\nE di qe do me mungoj zeri dhe perktheljet e tua , puthjet e tua te zjarrta , syte e tu blerues , gugatjet e Sirenes se vogel, qe aq shume e dua. Do te me mungoni \u00a0te dyja , per kete me beso , pa ju une jam nje gjethe e thare …. Te perqafoj fort Ty dhe Sirenen e vogel\u00a0!
\nTe dua shume!<\/p>\n

I yti deri ne vdekje Tori \u00a0”
\nAlma kishte ngrire , syte i qene turbulluar.
\nLetren e mbledhur shuk e mbante mes duareve .
\nU shtri permbyse mbi krevat dhe shkreptiu me denese .
\nZeri i saj grisi naten , ndali shkelqimin e henes .
\nNuk di sa kohe ishe ashtu, ve\u00e7 kur e permendi qarja e Sirenes qe donte te ushqehej .
\nMes duareve te mpira mori vajzen dhe e afroi tek gjoksi. Sa do te deshiron te te ishte si ajo qe mos te merrte vesh se \u00e7\u2019 ndodhte perreth.
\nVendosi vajzen e pergjumur ne krevat dhe fiku fenerin ne dritare. Kishte aguar mengjesi i nje dite te re .<\/p>\n

* * *<\/p>\n

Kur u permend pa se ndodhej ne qeli me duar e lidhura .
\nDy kembet i kishte lidhur me zinxhire .
\n” – Po kjo \u00e7’te jete , pyeti vehten? ! ”
\nNje gardian ju afrua dhe i tha qe ta ndiqte nga pas per tek nje dhome tjeter, ne cep te korridorit. Atje mori vesh se kishte vrare shokun e vete gjate rruges
\nKundershtoi me force se nuk dinte asgje per kete, por ata se besonin .
\n” – Tani mbarova krejte , po sikur , ah Jo, jooooo ! ” mendoi gati i shokuar .
\nLotet e tradhetuan dhe rreshqiten poshte te nxehta .
\n” – Ju lutem , me besoni , nuk di gje fare rreth faktit qe me akuzoni ! ”
\nOficeri, nje barkalec me pyeste e sterpyeste dhe prape me shihte me dyshim.
\nNe fund, pasi pane qe s’po nxirrnin gje i hodhen serisht prangat dhe, kur oficeri hapi deren e dhomes per tu larguar, iu kujtuan tere \u00e7’ka kishte ndodhur nje nate me pare .
\nU kthye rrembimthi nga oficeri qe e pyeti dhe i tha, se tashti po i kthjellohej kujtesa .
\nMe nje fryme Ai filloi te tregoj : ” – Kur kishim bere gati 3 te 4 -trat e rruges dy njerezit qe me shoqeronin filluan te grinden me njeri – tjetrin per pune parash , nuk nderhyra pasi nuk ishte problemi im , ata filluan te bertisnin aq shume, sa qe varka filloi te lekundesh .
\nFilloj ate \u00e7ast te binte nje shi i dendur me shkreptima per fat te keq .
\nGrepi ( sic e therrisin personin qe do te me hidhte matan ) me dha nje xhakete shpetimi ne rast rreziku kur koha rendohej dhe ma beri me dore qe mos te shqetesohesha .
\nNuk mbaj mend se \u00e7\u2019 ndodhi me tej, pasi nje dallge me perpiu dhe rash ne ujerat e egersuara ne terrin e nates. Qe larg degjova perseri fjale gati te palidhura te dy miqeve qe ende grindeshin . Me tej nuk di se c\u2019 ndodhi, ve\u00e7 kur permendem dhe shoh se jam ketu . ”
\nOficeri i tregoi se ata e kishin gjetur ate ne breg te detit ne zone kufitare gati pa ndjenja . Pak me tutje kufoma e vrare me tre plumba ne koke . Ne xhepin tuaj nje pistolet me te cilin ke vrare mikun tend, mesa duket.
\nUne brofa ne kembe duke bertitur : ” – \u00e7fare thoni more , une me pistolet ne xhep !? Kjo eshte e temerreshme ! ”
\nTori filloi te bertiste , te tregonte qe kjo qe ata e akuzonin nuk qe e vertete . Por gardiani qe e shoqeronte e mori prej krahu dhe doli nga dhoma e pyetjeve. E plasen ne nje dhome me vehte duke i thene se gjyqi do te vendos te per fatin e tij….
\nNe momentin qe plasen ne nje cep te dhomes, i kaluan para syve syte e Sirenes se vogel , fytyra engjellore e Almes dhe gerthitjet e saj ne terrin e nates: ” Toriiii, te lutem mos ik …… ! ”<\/p>\n

* * *<\/p>\n

Erresire kishte pllakosur dhe qe dita e 6 te qe Alma s’kishte asnje lajme nga i shoqi i saj.
\nJu afrua fenerit ne dritare per ta ndezur por, per \u00e7udine e saj ai qendronte i ndezur. Ktheu koken perreth mos kishte njeri perqark. Nata heshtete , yjet dukeshin pergjumur.
\nSirena dukej e qete sikur te jetonte me ankthin e nenes se saj .
\n” – Pse valle nuk po me njofton per vendin ku ndodhet , mos valle ka veshtiresi ne pune , apo …. Jo, keto nuk mund ti besonte. Futi koken mes duareve, veshen i uturinin .
\nDitet filluan te pasonin njera tjetren dhe, perseri Tori nuk po behej i gjalle.
\nSirena kishte filluar te rritej duke i kaluar\u00a0 8 muajt.
\nMes buzeve te saj te njoma nuk reshtete se theni fjalen ” Ba , ba , baaaa ! ”
\nAlma, \u00e7do \u00e7ast perkulesh ne parvazin e dritares dhe fliste me flaken e fenerit : “Kaq shpejte me harrove zemer , ku jane premtimet e tua , besa e burrit , fol , fol te lutem !”
\nKishte filluar te mos hante , ti mungonte gjumi , t\u2019i prisheshin enderrat . Rrobat i rrinin te gjera . Tek prinderit vente rralle, per te mos thene fare . Vellai i vogel qe i rrinte prane, i sillte te holla per t\u2019i ndihmuar sadopak .
\nNuk mund ta duronte dot pritjen kaq torturuese.
\nVetetimthi pyeti vehten : ” A ka pritja mall , a ka dhimbje \u00a0meshire ? “. Askush nuk iu pergjigj, nuk e preku qe te mbeshtetese koken . U tret pergjumur mes flakeve te fenerit, qe digjej dite e nate, pambarim ……<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Monda Hamitaj   Ate nate, pothuajse nuk vuri gjume ne sy . Minutat \u00a0sikur kishin ndalur. Nata i dukej me e zeze se nje vejushe . Perbri tij flinte e shoqja, qe ngjante me nje ikone rrezelluese . Ne cep te dhomes flinte e bija\u00a0 2 muajshe, e bardhe si gjoksi i nenes se re…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6736,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-6735","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-letersi"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6735","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6735"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6735\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6738,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6735\/revisions\/6738"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/6736"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6735"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6735"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6735"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}