{"id":5364,"date":"2015-08-10T16:57:29","date_gmt":"2015-08-10T16:57:29","guid":{"rendered":"http:\/\/revistakuvendi.org\/?p=5364"},"modified":"2015-08-10T17:03:41","modified_gmt":"2015-08-10T17:03:41","slug":"nje-skaner-poetik-i-trishtimit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/revistakuvendi.org\/?p=5364","title":{"rendered":"Nje skaner poetik i trishtimit"},"content":{"rendered":"

–\u00a0Veshtrim mbi vellimin poetik te Pjeter Jakut ” Mungese e hirte<\/em>”<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Sami Milloshi<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Rasti e solli ta lexoj per nje nate te tere ne Detroit Tetorin e vitit qe shkoi librin “Mungese e hirte<\/strong>” te poetit Pjeter Jaku. Nuk mund ta leshoja e te flija se po me pelqente. Kane kaluar pothuaj tre muaj dhe po hedh ne leter cfar mendoj per poezine e Jakut.<\/p>\n

Dua ta them qe ne fillim se per mendimin tim Pjeter Jaku eshte nje poet i emocionit te vertete dhe i sinqeritetit njerezor. Libri i tij hapet me nje vjershe qe po te perkthehej dhe te botohej ne ndonje antologji poetike nderkombetare, do t’i bente nder jo vetem autorit, por ndoshta edhe vete antologjise. Po e citoj:\u00a0” Nese cdo emigrant\/do te shkruante\/dhembjen e vet,\/ne bote\/ do te kishte\/ Nje miliard poete.”<\/em>\u00a0Gjetja eshte me te vertet e rralle. Sepse edhe Jaku e di qe poetet, sidomos poetet e mire, numerohen me gishta. Ata , e shumta , ne mbare boten mund te behen dhjetra. Por, permasa poetike e detajit mbi te cilin e ka ndertuar poezine hapese te librit poeti Jaku,eshte universale ,sepse universale eshte edhe dhimbja dhe plaga e emigracionit.<\/p>\n

I gjithe libri, eshte si te thuash nje skaner poetik i trishtimit. Nje skaner i vertete,sic mund te ishte ,per shembull ne boten reale se materies skaneri i nje truri qe ka nje mase kanceroze, dhe qe mjeku, me shprese per ta mbajtur gjalle te semurin sugjeron, operacionin. Skaneri poetik i Jakut na zbulon dhimbjen si palce e trishtimit njerezor. Dhimbje per njeriun te cilin e do dhe nuk ke mundesi ta shohesh, dhimbje per peizazhet<\/p>\n

hyjnore ku ke lindur te cilat je i detyruar t’i shohesh si “turist”, dhimbje per te dashurit e zemres qe ke lene pas qe here pas here te shfaqen ne enderra dhe te kujtojne se ti vete, me statusin e emigrantit, je ne dy kontinente, je midis qiellit dhe tokes, se je gjithnje ne udhetim , per diku, ose per s’di se ku, dhe ndoshta, ndoshta ne udhetim drejt harreses se vetevetes.Arsyeja? Ate mund ta gjesh ne vjershen brilante te Jakut me titull ”\u00a0Ti nuk e di<\/strong>.” “Ti nuk e di\/ se une fle me emerin tend\/ zgjohem me emerin tend\/…….te gjitha mergimet e ngarkojne mbi vete emrin tend\/ rikthimet nga viset me te largeta kane emrin tend,\/Shqiperia ime, mungese e perhershme.”<\/em><\/p>\n

Poezia e Jakut\u00a0<\/em>eshte e atille qe te grish te vizitosh vende te njohura dhe te takohesh me njerez te njohur, te cmallesh ashtu sic do poeti me gjithe forcen e zemres dhe te shpirtit. Pesha e mungeses se shpirterave te dashur eshte jashtezakonisht e rende, thuajse e paperballueshme. Por, Jaku di te perballoje me transparencen e vargjeve te tij,<\/p>\n

ku ka gjithshka i duhet nje komunikimi gati gati hyjnor. Shoku qe ka lene pas, thote diku poeti, ” nuk paska ndryshuar”, dhe kjo e gezon sic gezohet nje femije para nje dhurate prinderore. Sepse shoku paska mbetur po ai, edhe pse ka marre nje post ta larte shteteror. Optika eshte e ndersjellte. Edhe poeti ka mbetur po ai, po ai i sensibilizuari prej<\/p>\n

drames se njeriut, prej dhembjes se tij,pavaresisht se dhimbja perjetohet udheve te Lezhes, apo hapesirave te pamase te Amerikes. Sepse ,per poetin e vertete trishtimi nuk ka race, nuk ka ngjyre, nuk ka Atdhe, ai eshte universal, sic eshte universale dashuria apo urrejtja.<\/p>\n

Nga pikepamja e strukturave te shprehjes poetike, poeti Jaku duket se preferon te metaforizoje te perditshem, ate qe ka rrotull vetes, ate qe ka perballe, ate qe ia trazon gjumin, ate qe e ben te mendoje per ekzistencen e identitetit, ate qe i zgjon pasionet e dashurise, ate qe e rikthen te nje cast real, tek nje varr apo tek nje krua, tek nje lugine apo tek Munella, mali dhe malli i pashuar i vendlindjes. Metaforat e tij dhe , ne pergjithesi i gjithe bazamenti stilistik i poezise se tij ndertohet mbi dicka konkrete dhe pastaj merr fryme dhe behet si te thuash eterik permes vizioneve transparente. Eshte nje<\/p>\n

stil krejt i lire,pa kurrfare sforcimi qe, megjithate kumton jo pak mbi filozofine e ndjenjes.<\/p>\n

Kjo eshte edhe arsyeja pse Jaku ia ka arritur te zbuloje filozofine e jetes se emigranteve me nje lirshmeri te natyrshme ,ndryshe nga cfare ndodh me disa poete te tjere qe rreken te na tregojne boten poetike permes imitimeve te klisheve filozofike. Drama e emigracionit<\/p>\n

eshte drame dhe si e tille meriton te percillet edhe ne boten e poetikes. Merita e Jakut qendron ne faktin se duke i qendruar besnik perceptimit te tij poetik, e zbulon kete drame<\/p>\n

me kameran e vetevetes, me ate qe mund te quhej “filmim nga brenda i vetevetes”. Ne qe e lexojme dhe e shijojme kete drame, i jemi mirenjohes poetit Pjeter Jaku sepse na ka dhene nje deshmi me shume te dhimbjes njerezore.<\/p>\n

Ne kete fillim shekulli, kur njeriu detyrohet te dyshoje madje edhe per te nesermen, poezia e Pjeter Jakut i vjen atij ne ndihme si nje shprese e varur, qe sic thote poeti ne poezine e tij ” Mbi oqean”,\u00a0“…rri pezull, ashtu mbi nje veshtrim te kripur\/pa e pare\/ pa e ditur\/se ku a nga do te shkoj…<\/em>”\u00a0Eshte nje udhetim drejt se panjohures, nje udhetim plot sfida qe e bejne njeriun te ndjehet edhe me tokesor, edhe me modest, edhe me i dashur me ata qe e rrethojne. Ja, kjo eshte edhe arsyeja pse ne mund ta falenderojme poetin Jaku per librin e tij poetik duke i uruar suksese te tjera ne te ardhmen.<\/p>\n

 <\/p>\n

Posted by\u00a0M.I.P.\u00a0\u201c Fjala e lire\u201d at\u00a0Saturday, January 24, 2009<\/a>\u00a0 <\/em><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

–\u00a0Veshtrim mbi vellimin poetik te Pjeter Jakut ” Mungese e hirte” \u00a0 Sami Milloshi   Rasti e solli ta lexoj per nje nate te tere ne Detroit Tetorin e vitit qe shkoi librin “Mungese e hirte” te poetit Pjeter Jaku. Nuk mund ta leshoja e te flija se po me pelqente. Kane kaluar pothuaj tre…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5365,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-5364","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-letersi"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5364","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5364"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5364\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5366,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5364\/revisions\/5366"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/5365"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5364"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5364"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5364"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}