{"id":5255,"date":"2015-07-08T12:58:00","date_gmt":"2015-07-08T12:58:00","guid":{"rendered":"http:\/\/revistakuvendi.org\/?p=5255"},"modified":"2015-07-08T13:16:50","modified_gmt":"2015-07-08T13:16:50","slug":"9-vjet-pa-pjeter-arbnorin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/revistakuvendi.org\/?p=5255","title":{"rendered":"9 vjet pa Pjet\u00ebr Arbnorin!"},"content":{"rendered":"

Me Pjet\u00ebr Arbnorin jam njohur me 5 Janar 1991, para Ndermarrjes Artistike \u201c Migjeni\u201d. Kisha degjuar p\u00ebr t\u00eb, sidomos\u00a0 q\u00eb nga pranvera vitit 1990, kur n\u00eb Shkod\u00ebr kishte ngjar\u00eb akti i par\u00eb i Levizjes Demokratike Shqiptare, parar\u00ebnd\u00ebse e asaj q\u00eb ndodhi n\u00eb Rumani, n\u00eb fundin e ati viti.<\/p>\n

Kishte dal\u00eb numri i par\u00eb i Gazet\u00ebs \u201c Rilindja Demokratike\u201d dhe Pjetri me nj\u00eb tub\u00eb gazetash n\u00eb prakrahun e tij, po ua jepte ato kujdo q\u00eb ishte aty pran\u00eb. Un\u00eb kisha shkuar t\u00eb takoja mikun tim, artistin Kol\u00eb Prela, t\u00eb birin e artistit t\u00eb njohur Ndrek\u00eb Prela. Me Kolen ishim n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn mosh\u00eb dhe kishim kryer sh\u00ebrbimin ushtarak n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin repart.<\/p>\n

Sa e pa Kola, me tha: Don ta njoh\u00ebsh Pjet\u00ebr Arbnorin? \u2013\u00a0 Patjet\u00ebr, – i thash\u00eb un\u00eb. Do t\u00eb ishte k\u00ebnaq\u00ebsi.\u00a0 \u2013 Ja ia \u00ebsht\u00eb,- dhe drejtoi gishtin nga nj\u00eb grup njer\u00ebzish q\u00eb e kishin rrethuar, sikur donin ta mbysnin.<\/p>\n

N\u00eb m\u00ebndjen time u fiksua nj\u00eb burr\u00eb i shkurt\u00ebr, veshur me nj\u00eb xhakovent\u00eb t\u00eb zez\u00eb, z\u00ebult\u00eb e shum\u00eb njer\u00ebzor, si t\u00eb ishte pafaj\u00ebsia e bot\u00ebs.<\/p>\n

Ia mori gazetat Kola dhe, pasi i shp\u00ebrndau, te tre s\u00ebbashku q\u00ebndruam n\u00eb nj\u00eb nga kafet aty pran\u00eb.<\/p>\n

Po at\u00eb dit\u00eb, sapo dola nga Shkodra, iu drejtova Tiran\u00ebs. N\u00eb Selin\u00eb e Partis\u00eb Demokratike, nj\u00eb banes\u00eb dykat\u00ebshe, diku pas Hotel \u201cArb\u00ebris\u00eb\u201d, ishin disa nga\u00a0 drejtuesit e Levizjes, q\u00eb po ndryshonte vendin. N\u00eb sheshpushimin e shkall\u00ebve t\u00eb katit t\u00eb dyt\u00eb, do t\u00eb p\u00ebrballeshe\u00a0 me zyr\u00ebn e gazet\u00ebs, ku aty rreth or\u00ebs 2 t\u00eb mbasdit\u00ebs, ndodheshin Pre\u00e7 Zogaj e Frrok \u00c7upi, t\u00eb cilet po diskutonin numrin e par\u00eb t\u00eb gazettes. Diku m\u00eb pas d\u00ebgjohej z\u00ebri i Dr. Berish\u00ebs, nd\u00ebrsa Kujtim \u00c7ashku, me nj\u00eb pardesy t\u00eb bardh\u00eb, i rrethuar\u00a0 nga disa t\u00eb p\u00ebrsekutuar, mes tyre nja dy gra n\u00eb mosh\u00eb, po mundohej t\u2019i bind\u00ebte se\u00a0 di\u00e7ka do ndryshonte.<\/p>\n

N\u00eb moment mb\u00ebrriti vrullshem Azem Hajdari, q\u00eb po kthehej nga Shkodra e na rr\u00ebfeu se si i kishte shp\u00ebtuar policis\u00eb n\u00eb Lezh\u00eb. U p\u00ebrshendeta me Pre\u00e7in dhe mora kthimin.<\/p>\n

Ndryshuan koh\u00ebt dhe Pjetri ngjiti shkall\u00ebt e politik\u00ebs merituesh\u00ebm. U takuam disa her\u00eb n\u00eb Lezh\u00eb, por nuk i shkova kurr\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb, edhe pse mund t\u00eb kisha ndonj\u00eb shkak p\u00ebr ta takuar.<\/p>\n

Un\u00eb erdha n\u00eb Amerik\u00eb n\u00eb gushtin e vitit 1999 e k\u00ebtu e takova m\u00eb shpesh. M\u00eb mbetet shum\u00eb merak q\u00eb n\u00eb dimrin e vitit 2006 ( janar ose shkurt ), vet\u00ebm\u00a0 disa muaj para se t\u00eb ndrronte jet\u00eb, m\u00eb telefonoi nj\u00eb mbasdite, q\u00eb t\u00eb takoheshim diku n\u00eb\u00a0 Rochester Hills, por n\u00eb at\u00eb mbr\u00ebmje nuk mundi t\u00eb kthehej n\u00eb koh\u00ebn e planifikuar dhe m\u00eb thirri p\u00ebrs\u00ebdyti, se do vinte p\u00ebrs\u00ebri brenda pak koh\u00ebsh n\u00eb Detroit.<\/p>\n

Erdhi\u00a0 8 Korriku dhe ia preu t\u00eb gjitha mund\u00ebsit\u00eb fizike p\u00ebr t\u2019u takuar me miqt\u00eb dhe t\u00eb af\u00ebrmit e tij, por q\u00eb asnjeh\u00ebr\u00eb s\u2019na u hoq nga mendja.<\/p>\n

Me mikun tim dhe mikun e tij, Gjevalin Gega e kemi p\u00ebrmendur disa her\u00eb, por deri m\u00eb sot nuk kemi mundur ende t\u00eb b\u00ebjm\u00eb di\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb q\u00ebn\u00eb p\u00ebr t\u00eb dhe ne kujtim t\u00eb tij!<\/p>\n

K\u00ebt\u00eb\u00a0 9 vjetor vendosem ta pim\u00eb nj\u00eb Kafe te Kuvendi, q\u00eb n\u00eb vitin q\u00eb vjen t\u00eb kujtohen edhe t\u00eb tjer\u00ebt, q\u00eb ka shum\u00eb k\u00ebtu nga miqt\u00eb e tij, p\u00ebr ta kujtuar denj\u00ebsisht, si\u00e7 e meriton emri i Tij i paharruesh\u00ebm!<\/p>\n

Me k\u00ebt\u00eb rast n\u00eb po publikojm\u00eb\u00a0 bised\u00ebn q\u00eb un\u00eb kisha me t\u00eb ndjerin n\u00eb shtator t\u00eb vitit 2004, t\u00eb cil\u00ebn e ruaj edhe n\u00eb dor\u00ebshkrim.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Pjet\u00ebr Jaku<\/strong><\/p>\n

09 Korrik 2015<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong>\u00a0<\/strong><\/p>\n

Gjithe jeten nuk kam pushuar edhe nje dite te vetme se menduari per liri<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/em><\/p>\n

– Bisede me\u00a0 Pjeter Arbnorin<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

–\u00a0 Z. Pjeter, ndryshe nga intervistat e tjera, ne kete bisede do te ndalemi me teper ne jeten tuaj ( natyrisht aq sa mund te thuhet!), se sa ne problemet shqiptare, qe jane te pafund.<\/strong><\/p>\n

Se pari: ne shume biseda qe keni pasur kohet e fundit me shqiptaret e Michiganit, jeni shprehur disi per moshen tuaj te rinise. Memorja juaj qe ne moshen 11 vje\u00e7 ka fiksuar denimet politike te Shkodres martire. Mbani mend si i perjetonit ato gjyqe, \u00e7fare ndjenit dhe , a e dinin prind<\/strong>eri<\/strong>t tuaj se si po veproje ti?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Feminia dhe rinia ime kane qene te mbushura me pershtypje te pashlyera nga jeta. Mos harroni se une kam kaluar pese rregjime dhe tash, pas gjashte dhjete e nente vitesh me rrezimin e demokracise nga rivendosja e komunizmit te maskuar. Mbaj mend festimin e dhjete vjetorit te Mbreterise, martesen e Zogut me Geraldinen, lindjen e trashigimtarit , ikjen e \u00e7iftit mbretror, 7 Prillin, urdherin per te shkuar oficere, ushtar\u0451 dhe vullnetar\u0451 per te mbrojtuar vendin ne Durres, babain qe shkoi me shoket ne Durres, qendresen e Mujo Ulqinakut, kapter i marines nen komanden e Abaz Kupit. Kujtoj burgun e Burrelit te paperfunduar, te mbetur shkrete, ardhjen e pushtuesve italian me tricikla, bersalieret me pupla gjeli, alpinet me kasketa malore me nga nje pupel. Viti 1940 na zuri ne Erseke, rreze malit te Gramozit, ku u zhvillua lufta italo-greke, ku per here te pare kam pare lufte te vertete, te vrare , te plagosur me shumice, naten ku ne qiell skuqnin me mijra predha artilerie. Aso kohe, babai shkoi ne lufte dhe nena me tre femije la shtepine, e cila na u grabit e gjitha. Ne dimrin e 1940-es ikem permes acarit per ne Shkoder, ku na zuri lufta italo-jugosllave. Lufta e dyte botrore ishte ne zhvillimin e saj te plote. Ne Kor\u00e7e ndoqa klasen e pare fillore tek shkolla e vellezerve Terpo, sot mesonjetorja e pare shqipe e hapur ne vitin 1886. Ne vitin 1942 u vra babai ne perpjekeje me priten e \u00e7etes se Teki Kolonecit e Petrit Dumes (i pushkatuar po nga komunistet si tradhtar me vone), Nevzat Haznedarit ( i helmuar me vone po nga komunistet, pasi sherbeu si prokuror, hetues dhe gjeneral sigurimi).
\nBabai im, Filipi njihej per tri “PA”: i pakorruptueshem, i paperkrahje dhe i pashtepi. U kthyem ne fshtain e bukur te Shirokes, vend i stregjysherve te mi, ku vazhdova klasen e dyte fillore te shkolles shqipe te Shirokes, e cila eshte hap me 1873. Shitem gjithe pla\u00e7kat e mira te shtepise dhe nena bleu nje shtepi te vjeter, perdhese, por me kopsht dhe oborr dhe me peme frutore e gjelberim.
\nPastaj erdhi pushtimi gjerman, per te cilin kam shkruar ne romanin “Shtepia e mbetur pergjysem”.
\nKlasen e trete e ndoqa ne Shkollen\u00a0 e Jezuiteve,\u00a0 ku ka filluar mesimi i shqipes qysh ne vitin 1867. Pra, tri klasat fillore ne tre shkollat me te vjetra te Shqiperise dhe m\u0451 me tradita.<\/p>\n

\u00a0\"arbnori<\/a><\/em><\/p>\n

Pjeter Arbnori, duke pershendetur ne Festen e Flamurit, <\/em><\/p>\n

ne Kishen Katolike te ShenPalit\u00a0\u00a0 Foto: Zef Lleshi, 2004<\/em>
\nMbi qiell fluturonin me qindra aeroplan amerikan,, qe shkonin per te bombarduar puset e naftes ne Rumani qe ishin jetike per ushtrine Gjermane. Neper male kishte filluar lufta e \u00e7etave partizane e nacionaliste dhe pritat ndaj gjermaneve. Kujtoj te rinjet e arrestuar per ti perciell ne kampin e vdekjes ne Prishtine. Pastaj nisi terheqja e autokolonave gjermane qe hidhnin ne ere urat. Keshtu mbaj mend uren e Bunes dhe ate te Drinit te shkatrruar\u00a0 dhe kalimin e lumenjeve Bune dhe Drin me trap.
\nE kam si sot parasyshe terheqjen e gjermaneve nga Shkodra me 28 Nentor 1944 dhe parakalimin e brigadave partizane ne Fush Cele me 29 Nentor 1944. Atehere populli i Shkodres, per \u00e7udine e madhe; ne rreshtat e para partizan me uniforma angleze kaki dhe mashinka , ne rreshtat e mesit zogistet,balIistet\u00a0 e nacionalistet, qe kishin hequr shqiponjat nga kapelet dhe qepur me ngut nga nje yll te kuq, ndersa armet e \u00e7do lloji marke; turke, gjermane, austriake, italiane, greke, serbe. Ne fund ecnin civile dhe shpesh pa arme, por te mobilizuar per te “\u00c7liruar Berlinin”.
\nNe vitin 1945 filloi periudha komuniste; \u00e7do gje e kuqe, ylli i kuq, flamujt e kuq transitore te kuq, tifoja e morrit te kuq, qe bente kerdine ne spitale e ne varreza, ku nuk mjaftonte radha e arkivolave. E kam te ngulitur\u00a0 varferine dhe urine tone ne vitet 1943-1946.<\/p>\n

Nena blente miser te lire, qe nxirrte nje miell te hidhur me ere myku, buka e te cilit duhej kaperdire me nje bardhak uji, ndryshe nuk shtyhej dot. Nisen shtetrrethimet nje javore te korporates se trete te komanduara nga Shefqet Peci. Kerkonin “kriminelet” te fshehur, arme te fshehura, materiale ushtarake dhe, kur nuk gjenin gje, kontrolluesit shkonin me nje gjysem buke tepsie nen sqetull e nga nje batanie italiane te konfiskuar. Filluan ndihmat\u00a0 amerikane te UNRRA-s per te miturit, u vune triskat e bukes 250 gram per fryme, u hap mensa e te varferve ku shkoja per \u00e7do dite per te marre buke misri dhe supe fasulesh apo makaronash. Nje dite, ne fillim te pushtetit komunist thirren popullin para bashkise, na mblodhen edhe ne nxenesve\u00a0 (tani ishim ne shkolle shterore, sepse shkollen e jezuiteve qe ishte hapur qysh ne vitin 1867 e kishin mbyllur) mbajten nje fjalim kunder reaksionit, kunder armiqeve dhe, kur fjalimi mbaroi, nxorren nja shtate a tete burra te lidhur, thane qe keta burra denoheshin me pushkatim dhe pa pritur te behej gjygji, te paraqiteshin prova per \u00e7fare kishin bere, te mbroheshin ata , ose ti mbronin avokatet, skuadra e pushkatimit i kositi me mashinka mbeshtetur per mur para popullit te lebetitur. Mbaj mend emrin e njerit, Dede Shabani . Njerin nuk e moren plumbat dhe ai i gjori, i shpetuar\u00a0 thiri: Ne baze te ligjit nderkombetar jam i falur. Komandanti i Qarkut, Qamil Gavoci fesht nxorri nagantin dhe i tha: Gjygji i revolucionit nuk pyet per ligje nderkombetare. Mbasi u mbyll kuvendi i Jezuiteve dhe u bene arrestimet e para te priftrinjeve, i erdhi radha edhe Kuvendit Franceskan te At\u2019Gjergj Fishtes. Kudo ne Shkoder u hap lajmi se ne Shkoder ishin “zbuluar” arme te fshehura. U arrestuan edhe shume freter te njohur At\u2019Don Kurti, At\u2019Mati Prendushi, At\u2019Ciprian Nikaj etj, te cilet i nxorren ne foto ne vitrinat e qytetit te ngarkuar me pushke e me mitroloz\u0451. Une kisha njohur shume prej tyre, disa i kisha pasur mesues e drejtor si At\u2019Anton Luli , drejtues teatri Don Alfons Tracki, muzikan si don Mikel Koliqi, poet dhe arator si\u00a0 At\u2019 Pjeter\u00a0 Mushkalla dhe \u00e7uditesha se si ata njerez\u00a0 qe kishin folur gjithmone kunder\u00a0 perdorimit te armeve dhe zbutjes se njeriut me anen e kultures, qe kishin qene gjithmone kunder gjakmarrjes, tani na paraqiteshin ndryshe si “kriminele” dhe “spiune”. Nisa te ndjek gjygjet qe zhvilloheshin me altoperlante ne kinemane e qytetit. Kryetari i Gjygjit\u00a0 Special, Koci Xoxe nje teneqexhi. Ne Shkoder te pandehurit i sillnin ne kembe neper Fushe \u00c7ele,\u00a0 deri ne Kinema “Rozafat”, rrethuar nga partizan\u0451 te armatosur.\u00a0 Pak jevgj\u0451 te paguar therrisnin: “Kriminelet plumbin ballit”. Populli heshtte. Kinemaja plot. Populli jashte degjonte akuzen,mbrojtjen ,pretencen e vendimin ne altoperlante. Une, nje nxenes shume i rregullt, nisa te ike nga mesimi per te degjuar debatet ne gjygj. Njoha si fytyra prokuror dhe gjygjtar, shumica partizan pa shkolle e pa drejtesi te kryera. Aty pashe se si\u00a0 kercenoheshin avokatet dhe deshmitaret kurajoze e te ndershem. Aty degjova sesi perjashtuan nga mbrojtja dhe arrestuan avokatin e famshem Myzafer Pipa, te cilin pastaj e vrane ne tortura ne birucat e sigurimit.
\nMos harroni se me 1946 -1947 ne Shkoder ishin improvizuar tremb\u0451dhjet\u0451 burgje: Kuvendi i Freterve dhe i murgeshave, shtepia e misionarve katolik, shtepi doktoresh e magazina tregtaresh,kinema etj. Pushkatimet beheshin prapa mureve te qytetit (Rmaji) te Zalli i Kirit, aty ku hidheshin plehrat e Shkodres.Muaj pas muaji,vit pas viti kokat e njohura intelektuale te Shkodres nisen te zhdukeshin.
\nNe ate kohe plasi skandali i madh; ish oficeri i sigurimit te shtetit Pjerin K\u00e7ira, i cili ne krye te bashkpunetorve te tij sigurimsa, kishte arrestuar , rrahur e torturuar shume prifterinje, tani kishte rene brenda , arrestuar nga shoket e vet. Ate e kam pare dhe degjuar ne gjygj, kur deklaroj se, se bashku me shefin e tij te sigurimit Zoi Themelko dhe hetusin e sigurimit Fadil Kapisyzi kishte futur naten ne kishen e Gjuhadolit arme per t\u2019i gjetur gjoja te nesermen. Per kete sinqeritet Pjerin K\u00e7ira mori nje plumb ballit si shperblim.
\nA kishit <\/strong>presion prej prinderve, qe \u00a0t<\/strong>e ruheshe nga ato veprime?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Une, si shumica e rinise Shkodrane kam jetuar me gjygjet e sajuara dhe gjygjet e verteta, ku patriotet shqiptar u rezistonin komunisteve, te cilet kerkonin te shtronin gjith\u00e7ka ne Shqiperi. Kuptohet qe nena dhe motrat, se pari kujdeseshin per te nxjerr buken e gojes, se dyti per te me mbajtur mua ne shkolle, por nuk harronin te jetonin perkrah opinionit publik qe, pergjithesisht ishin kunder diktatures, ishin kunder atyre atyre qe vrisnin cilindo per te nenshtruar pjesen me te zgjedhur te intelektualve shqiptar\u0451.
\nNenes dhe motrave, u vinte mire qe ndiqja ngjarjet dhe i kuptoja si duhet, por ato kishin frige se mos e teproja me guximin dhe, nga entuziasmi, behesha viktime e pakujdesise.Aq me teper, nena rrinte me zemer te ngrire, sidomos pasi u arrestua motra e madhe\u00a0 per veprimtari politike, kur une isha trembdhjete vje\u00e7 dhe motra pa i mbushur te shtatembdhjetat.<\/p>\n

 <\/p>\n

Eshte ne intuiten e femijes dhe ne natyren e tyre, ( sidomos femijeve me zhvillim te shpejtuar) t\u2019i fiksojne shume nga ngjarjet e moshes se tyre te hereshme. Keni Ju ndonje fiksim, qe nuk u hiqet nga mendja?<\/strong><\/p>\n


\n<\/strong>Une kujtoj te arratisur e vrare ne perpjekje, te cilet i sillnin dhe i ekspozonin para Bashkise, per te trembur popullin\u00a0 dhe per t\u2019u tallur , madje u vinin edhe nga nje cigare ne goje. Por, mbaj mend edhe nenat dhe motrat sokolesha, qe u pastronin ballin dhe faqet te vrareve.
\nMbaj mend\u00a0 Diten e te Vdekurve kur, zakonisht,\u00a0 lyhen dhe pastrohen varrezat, grate e vajzat shkodrane nje here pastruan vendin, pastaj\u00a0 murin e pushkatimit, hoqen plehrat dhe e mbushen sheshin e pastruar me kurora, tufa lulesh dhe flamuj kuq e zi per te nderuar ata qe kishin dhene jeten per liri.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0Prind<\/strong>e<\/strong>rit, natyrshem jane me te interesuarit per femijen e tyre. \u00c7\u2019kujtime keni per prindrit tuaj?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Kujtimet per prinderit nuk te hiqen nga mendja. Babai ka qene i rrept, por i dashur dhe i drejte. Gjithe femijerine time mbaj mend vetem nje shpulle prej tij. Pasi e kuptoj qe kisha marre denimin, jo per fajin tim po per motrat qe mbrojta, ai me mbajti ne preher dhe me deshi fort.
\nIshte oficer i shquar xhandarmerie, njeri i pakompromentueshem, pa shtepi e pasuri te madhe, pa perkrahje. Ka qene trim, i drejte, qe ka lene shume\u00a0 miq kudo qe ka sherbyer ane e kende Shqiperise.
\nNena na ka rritur tre jetim te vegjel qe kur ishte 29 vjec. Punetore, energjike, edukatore, e sakrifices. Na porosiste te silleshim si duhet, te mbaheshim te paster ,te paraqiteshim kudo te veshur mire e te mos i ankoheshim njeriu per hallet qe kishim ne shtepine tone, te ishim te ndershem dhe me dashuri per shkollen. Punetore e ve\u00e7ante. Ne kemi bere 17 vjet per te ndertuar nje shtepi, nje dhome e nje guzhine, per te cilen kam shkruar romanin “Shtepia e mbetur pergjysem”.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Me rritjen e Pjeter Arbnorit, \u00e7fare ndodhi brenda tij, a e keshillonte Pjetri Pjetrin? A i dukej se ndonje veprim mund t\u2019i sillte rreziqe? A frikesohej ndonjehere Pjetri shkrimtar, nga Pjetri politikan? Kishit ndonje moment medyshje?<\/strong>
\nEdhe une kam provuar shume gjera ne jete. Nuk e kam mbajtur veten trim, por nuk kam qene kurre frikacak. Kur duhej isha i kujdeseshem, por edhe rrezikut i kam bere balle. <\/em>Fakti qe gjithe jeten e burgut nuk kam pushuar edhe nje dite te vetme se menduari per liri, i jam pergatitur lirise dhe, kurre nuk\u00a0 kam pushuar se menduari, se shkruari dhe se tentuari per te qene i afert me lirine.
\nPjetri politikan e ka ndihmuar Pjetrin shkrimtar e anasjelltas.
\nSot, mbas shume viteve te kaluara them: Kam provuar shume te keqia por edhe shume te mira; shume hidherime, por edhe shume gezime.Une vazhdoj te punoj e te shkruaj, por edhe por, edhe po te vinte fundi nuk jam i penduar per gjithcka qe kam provuar.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Cilet ishin\u00a0 miqte Tuaj me te mire te moshes se rinise dhe pjekurise? Te k<\/strong>e<\/strong>shillonin ata ndonjehere? Keni raporte sot me ndonjerin prej tyre?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Kam njohur shume personalisht, shume martir\u0451 qe duhet te kalojne\u00a0 shekuj\u00a0 te lindin perseri te tille ( kohe te tilla mos ardhsin kurre!). Kam takuar njerez te shquar, qe nuk njihen ne \u00e7do shekull. Kam shoqeruar shume here ne Shqiperi edhe ne New York, pak jave para vdekjes Nene Terezen zemermadhe, kam pritur , takuar dhe vizituar ne Tirane, Shkoder e Vatikan , Papa Gjon Palin II dhe kam biseduar gjate me te. Kam takuar 10 dite pasi ka hipur ne postin e Presidentit te SHBA-se Bill Klinton (Janar 1993) dhe i jam lutur per Kosoven, qe te mos behej nje Bosnje e Dyte. Klintoni me ka perqafuar i mallengjyer\u00a0 dhe me ka premtuar qe Kosova nuk ka per t\u2019u bere Bosnje.
\nEdhe vjet me ka shkruar me doren e vet nje leter teper dashamirse. Ate leter e mbaj afer letres qe me ka lene Nene Tereza,\u00a0 kur ma ka shkruar me doren e saj : “Pjeter Arbnori god bless you”\u00a0 Mother Tereza.
\nMe duket se per nje jete,kaq nuk nuk eshte pak. Vec kesaj ne jeten time kam dashur shume njerez te mire.
\nNe prag te shtatdhjetave kam miq me teper se armiq. Shoke kam shume; shoke femijerie shoke ideali, shoke burgu, shoke te demokracise. Nuk mund te them se u kam bere shume ndere njerzeve, por edhe pak jo. Jam perpjekur te mos le kujtime te keqia.Me vjen mjaft mire, kur njerez qe une nuk i njoh, me dalin para e me flasin mire, me nje sinqeritet qe u shihet ne sy.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0Cili ka qene momenti me i keq nga koha e burgut ( megjithese gjithe vitet e burgut kane qene momente te keqia!), qe u kujtohet shpesh?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Diku aty nga viti 1972, kur ne burg pati nje zbutje relative, mora guximin te nxjerr fshehtas nje roman timin, disa tregime e disa shenime nga ditari. Kisha bere nje \u00e7ante te vogel me fund te dyfishte. Copa ishte e zeze, mushamaje te gomuar. Ne takim me nenen me futen ne nje dhome takimi te zakonshme.\u00a0 Rrinim larg, balle perballe rreth kater metra. Ishte e ndaluar te levizja. Veshgonte operativi i sigurimit. Roje ishte Ali Kurti, me i egri e me mendjemadhi i rojeve. Ai kishte shume besim ne vetvete. Une mora enet, trastat e gazetat per ti shtruar ne \u00e7imento. Pertej ishin dy trasta me ushqime, qe kishte sjelle nena, une s\u2019kisha te drejte te levizja e te prekja gje. Une nuk levizja vendit, madje vura kemben mbi kembe. Filloi kontrolli i ushqimeve. Polici mendjemadh kishte inat te me sherbente, te zbrazte enet dhe trastat e nenes e ti fuste ne enet e mia. \u00c7antat i kisha ndotur e pluhnosur me qellim. \u201cHe, \u00e7fare pret? Mos me rri kembe mbi kembe\u201d,- me kercenoi roja. Une si pa qejf u afrova e zbraza dy gaveta. Nderkaq hapa trastat gjithe pluhur, ai u largua, une kapa \u00e7anten e zeze me doreshkrimet brenda dhe e shtyja si pa kujdes drejt nenes. Ne anen tjeter vazhdova te zbras sheqerin e miellin. Nena, duke pare \u00e7anten e zeze qe nuk ishte e vetja, e shtyn perseri nga une. Une ngrita pluhur me trastat tjera dhe ia ktheva \u00e7anten sekrete duke ia shternguar\u00a0 fort doren nenes. Ajo me kuptoi dhe e terhoqi \u00e7anten mushamaje dhe e perziu me pla\u00e7kat e veta. Shpejtova sa munda me punet e tjera dhe i lashe lamtumiren familjes.
\nNuk mbaj mend shqetesim me te madhe se ate nate. Zemra me rrihte pa pushim. Mendoja pa pushinm se si e\u00a0 nga ka kaluar nena e gjore me doreshkrimet? Perpiqesha te ve re \u00e7do shenje alarmimi te rojet. Nuk fjeta gjithe naten. Po ti kishin zene, nena dhe motrat do te arrestoheshin dhe do te denoheshin te pakten 10 vjet. E nesermja qe edhe me e sikletshme. Ne kohen e apelit u ndane letrat e telegramet. Une nuk mora asgje. Dhe ishte e kote te prisja aq shpejt pergjigjen. Dita e dyte, nata e dyte edhe me e shqetesuar. Diten e trete nisi te me linte zemra. \u00c7a bera i thashe vetes: \u00e7\u2019tu desh qe rrezikove kot familjen. Per vete as qe mendoja, se shtimi i denimit tim nuk me bente pershtypje . Diten e katert bashke me letra e tjera me erdhi nje telegrma. I hapa me zemer te dridhur, shkruante motra “Nena erdhi mire, kur na fliste ajo ne sikur te degjonim ty”. Keshtu per kater a pese radhe arrita te nxjerr disa doreshkrime, nje pjese te te cilave tani i kam botuar.
\n\u00a0Si ndjehet Pjeter Arbnori me familjen e krijuar ne nje moshe jo te re? Mund te thoni di\u00e7ka edhe per shoqen tuaj?<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Une gjithmone e kam ndier veten te ri ne shpirt e ne trup.\u00a0 Me gruan e re kam pasur gjithmone mirekuptim. Per natyre jam i qete dhe i qeshur. Kam shetitur me te anekend botes ne vizita shteterore e zyrtare. Kam pare vende te reja bashke me gruan ne Gjermani, France, Itali, Greqi, Kroaci, Ceki, Rusi, Egjipt, Spanje, ShBA, pervec dhjetra vizitave ne vende te tjera. Kam marre pjese ne dhjetra festa, dasma e gezime te tjera ne Shqiperi. E kam njohur me shume president\u0451 e kryeministra bashke me zonjat e tyre, si edhe senatore, deputete bashke me bashkeshortet e tyre. Sikurse ju thashe, kam pritur e shoqeruar Nane Terezen disa here dhe e pranishme ka qene edhe bashkeshortja ime. Ne gusht te 1992 gruaja ime Suzana, ishte shtatzane me Gjystinen e ardhme dhe Nene Tereza e bekoi me doren e vet. A ka fat me te madh qe nje shenjtereshe e madhe shqiptare te jete e afert me \u00e7iftin tone, qe ka pare te keqia e te mira. Une per natyre jam i heshtur ne shtepi, rri e lexoj libra e gazeta, shkruaj, shoh ne televizor, merrem me takime. Nuk bisedoj me time shoqe asnje here per problemet tona politike. Gruaja ankohet shpesh here. Me mire te kisha marre nje burre memec se sa te mora ty. Une qesh me shpirt dhe kthej faqen tjeter te librit dhe vazhdoj timen. Gruaja eshte e lire t\u2019i zgjedhe rrobat sipas shijes se saj, une nuk e pengoj per moden, por ajo vete ka kujdes qe te mos e teproj. Ne kemi shoqeri me familje te tjera dhe bejme vizita te perbashketa, sikurse edhe presim. Thashe se nuk i perzihem ne shijen e saj, por keshilla per ngjyrat, modelin e flokeve i jap, per natyre nuk jam grindavec. Kur ajo e \u00e7on zerin per ndonje \u00e7eshtje une e ule, kur e ngren me teper une e ul me teper. Ajo \u00e7mendet nga gjakftohtesia ime dhe thote: po bertit te pakten! Dhe e perfundojme me te qeshur te dy. Per televizorin nuk merremi vesh. Une nga mengjesi ne darke shikoj vetem lajme dhe me telekomanden ne dore rri duke nderruar stacionet. Shoh edhe sport. Gruaja dhe femijet shohin telenovela dhe kartona. Perpara i nxirrja ne dhomen tjeter, tani me vjen keq dhe dal vete ne dhomen e gjumit.
\n\u00a0Keni dy femije, fatmiresisht djale dhe vajze, a mendoni per drejtimin e tyre, a keni zbuluar akoma\u00a0 ndonje prirje te tyre?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Jam i lumtur me dy femijet qe kam. I kam rritur te lire, por jo te \u00e7thurur. Nuk u bertas kurre, nuk i prek me dore, nuk i kercenoj. Kuptohet qe ata e duan ve\u00e7anerisht nene e vet. Ajo u therret, i kercenon, i mallkon dhe, ne fund, durimhumbur me drejtohet mua: Pjeter folu! Bertitu! Une u heq verejtjen dhe me degjojne. Te dy mesojne mire, por nuk jane te shkelqyeshem. I kam \u00e7uar ne kurse anglishteje. Djalin e dergoj per te mesuar basketboll. Kur shohim sport bashke me djalin, ai ka tifozllek te kundert me mua. Une jam me Shumakerin ne \u201cFormula Uno\u201d ai me Montoja; une jam me Milanin e Italise, ai me Romen e Italise; Une jam Shevcenkon ai me Totin. Femijet nuk i kam mesuar me para ne dore, kur kane nevoje per ndonje gje te arsyeshme ua blej vete. Ne mengjes, kur nisen per ne shkolle i kerkojne para nenes. Ajo mbledh krahet dhe u ben me shenje nga une. Djali vjen te une dhe me kerkon di\u00e7ka. U jap nga 100 leke te vjetra. Tani e kam kuptuar qe jane pak dhe u jap nga 1000 leke te vjetra. Nuk kane gjenialitet, por muzika u pelqen, kane vesh; vajza kercen bukur; djali eshte i afte te prishe \u00e7do gje brenda 24 oreve, sepse eshte teper kureshtar dhe mberthen e zberthen \u00e7do lloj mekanizmi. Per prirjet duhet pritur akoma.
\n\u00a0\u00c7fare vlerson Pjeter Arbnori tek personaliteti i tij<\/strong> dhe \u00e7<\/strong>\u2019u k<\/strong>e<\/strong>shillon te rinjve?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Qendresa por jo kokefortesia; durimi por jo nenshtrimi; shpresa ne te ardhmen, por jo fluturimi ne ere, ecja mbeshtetur ne taban.
\n\u00a0A keni menduar te shkruani ndonje liber biografik?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Thuajse \u00e7do gje qe kam shkruar pa qene biografik, ka lidhje me ngjarje te jetes sime. Libri “10300 dite e net\u0451 ne burgjet komuniste”, dhe “Martiret e rinje ne Shqiperi” Kane te bejne me biografine time te drejtperdrejte. Nuk jam njeri qe them papushim” Une, une, une\u201d\u00a0 dhe e ve veten ne qender te botes. Por kur shkruaj per ata qe kam njohur, par\u0451 e degjuar, domethene qe shkruaj edhe per jeten time.
\nKam botuar edhe nje album autobiografik me titullin: ” Pjeter Arbnori-shkrimtar-politikan-njeri”.
\nShpresoj qe te deshifroj dhe te botoj ditarin tim te burgut: “Lufta per te mbetur njeri”, qe e kam mbrojtur gjate 28 vjeteve doreshkrimin original, te cilen e kane pare shume shoke e miq te mij.
\nE vizitoni shpesh Michiganin, a njiheni me shqiptaret e ketushem?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Michigani eshte nje shtete i ve\u00e7ante, ku jeton kusheriri im i ikur nga Shqiperia ne moshen 4 vje\u00e7 me te atin, te cilin une e kam pare pas 37 vjetve. Ai me ka ftuar disa here ne Michigan, ku kam edhe shume miq e shoke. Shteti i Michiganit eshte ngritur mbi nje fushe te paster e tejet te gjelberuar, qe e ben ambjentin te paster e te bukur. Ne kundershtim me Detroitin e gratacelave, qytetet e tjera te\u00a0 Michiganit kane shtepi te vogla 2-3 katesh ku asnjera nuk i perngjason tjetres. E ve\u00e7ante ishte qe, secila shtepi ka nje oborr te vogel e nje kopesht te vogel a te madh, sipas xhepit te pronarit. Bari i kositur dhe i mirembajtur eshte i domosdoshem. Rruget maten me mila dhe me road. Eshte e pamundur te shikosh 30-40 femije lagjeje qe lozin\u00a0 se bashku dhe gumezhinje. Njerezit punojne shume, megjithese asnjeri nuk i detyron. Amerika nuk ka paragjykime per popujt. Askujt nuk i ndalohet gjuha, ve\u00e7se ky eshte nje komb qe bluan kombet e tjere dhe u hap perspektiva te reja. Amerika nuk te mban me zor, por ajo te lidh me fije te padukshme. \u00c7do shtepi ta japin menjehere me kredit, ve\u00e7se duhet ta paguash rregullisht ne kohe se ndryshe ta marrin; do makine-ta japin, do mobilje i ke gati si te duash. Vetem se billat e pagesave nuk te ndahen gjithe jeten. Ti ke ardhur per nje vit, ndoshta per dy dhe befas e sheh se te kane kaluar dyzet vjet, femijet te jane rritur dhe pleqeria te troket te dera. Pleqte emigrante merziten shpesh; gjuhe nuk dine, makinen nuk e ngasin dhe u duhet gjithe jeten te shohin televizor e te rritin femijet e femijeve. Kolonia Shqiptare ne Michigan ka ruajtur zakonet e doket e veta, ka ruajtur edhe gjuhen shqipe, megjithse pak lexohet shqip. Dy kishat; e Shen Palit dhe Zoja Pajtore me famulltaret Don Anton K\u00e7ira dhe Don Preke Ndreshaj (me pare) dhe Don Ndue Gjergji tani kan luajtur rol per te mbajtur shqiptaret bashke, dhe te mos harrojne vendin e vet dhe popullin e vet. Gjate ketij muaji te gushtit 2004 une promovova ne keto dy kisha librin tim te fundit “Martiret e Rinje ne Shqiperi” me kujtime nga njohja personale me martiret e Kishes Katolike te pushkatuar nga komunizmi si dhe me kujtime te tjera nga “10300 dite e net\u0451t e burgut tim\u201d. Ky muaj me ndihmoj per te forcuar miqesine me ata qe njhja me pare si dhe per te pasur njohje te reja.
\n\u00a0Lidhja e Intelektualve ketu u vleresoi me \u00e7ertifikaten \u201cAnetar Nderi\u201d. \u00c7fare u keshilloni atyre per te qene sa me te preksh\u0451m ne jeten e komunitetit?<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Perve\u00e7 kafeve, drekave e darkave te miqte e dashamiret, une kam takuar dhe biseduar edhe me rrethe te caktuara demokratesh te larguar nga dhuna politike, qe kane marre azil politik ne SHBA, qe permbledh profesor universitetesh, juriste, ekonomiste, afariste, historian e gazetare. Ata me dhane anetarsine e nderit te lidhjes se tyre dhe me dhane edhe mundesine per te folur, per te shpjeguar situaten politike dhe ekonomike ne Shqiperi nepermjet pyetje-pergjigjeve bashkebiseduese. Une i falenderova per motivimin\u00a0 dhe vleresimin qe me bene\u00a0 dhe une, nder te tjera u thash\u0451 miqesisht: Kinezet kane nje fjale te urte: “Po nuk dite te buzqesh, mos hap dyqan”. E kisha fjalen qe, intelektualet, duhet te jene gjithmone fjal\u0451mir\u0451, per te afruar sa me teper njerez ne te mire te Shqiperise. Ata dhe te gjithe te tjeret duhet te ruhen nga thashethemet qe jane mjet per\u00e7ares ne komunitetin shqiptar.<\/p>\n

 <\/p>\n

Duke menduar se shpreh edhe deshiren e lexuesve te \u201cKuvendit\u201d, nuk me mbetet gje tjeter ve\u00e7 t\u2019u falnderoj qe u treguat i gatshem per te biseduar me ne dhe per t\u2019i thene komunitetit tone di\u00e7ka nga jeta juaj, nga vuajtjet tuaja<\/strong>,<\/strong> deri ne pabesueshmerine e ekzisteneces dhe me bindjen se do t\u2019u kemi\u00a0 me shpesh ne mesin tone.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Ndoshta pak vone, pasi une me \u201c Kuvendin\u201d njihem pak para ma shume se dy vjetesh, por disa here kam ardhe ne Michigan ne raste festash dhe vizita te shkurtra. Edhe une deshiroj qe ju te gjithe te mirekuptoheni dhe te keni mundesi me te shumta per jeten tuaj dhe per te afermit qe keni ne Shqiperi.<\/p>\n

 <\/p>\n

Bisedoi: Pjeter Jaku<\/strong><\/p>\n

Shtator, 2004<\/strong><\/p>\n

\u00a0\"arbnori-letra\"<\/a><\/strong><\/p>\n

Shkrimi i dores s\u00eb Pjeter Arbnorit<\/em><\/p>\n

\"arbnori\"<\/a>Ne \u00a0Lezhe, 2001<\/p>\n

\"arbnori1\"<\/a>Michigan 2004, ne shtepine e aktivistit Gjeto Ivezaj<\/p>\n

Biografia e shkurtuar:<\/span><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Pjet\u00ebr Arbnori lindi n\u00eb Durr\u00ebs m\u00eb 18 janar 1935. Edhe pse mbeti jetim n\u00eb mosh\u00ebn shtat\u00eb vje\u00e7are, kur i ati u vra nga forcat partizane, e pati njw fwmijwri tw vwshtirw me dy motrat dhe nwnwn, e<\/p>\n

mbaroi shkoll\u00ebn e mesme me medalje t\u00eb art\u00eb. E kaluara e tij antikomuniste ia mohoi tw drejtwn e shkollimit tw lartw. Pas shkollws sw mesme u punwsua si mwsues nw vitin 1954, por pa e mbushur vitin u pushua nga puna. Arsyet pse u ndalua tw punoi nw arsim ishin politike.<\/p>\n

Duke mos iu mundwsuar vazhdimi i studimeve, detyrohet tw kryej shwrbimin e detyrueshwm ushtarak dhe, pasi mbaroi ushtrinw, duke ndryshuar emrin, pranohet nw Fakultetin Filologjik tw U.SH. tw Tiranws nw vitin1958. Kwtw shkollw 5 vje\u00e7are me korespodencw e mbaroi pwr dy vjet.\u00a0 Nw vitin 1960 ishte i diplomuar. Pas studimeve u caktua mwsues letwrsie nw njw shkollw tw Kavajws.<\/p>\n

 <\/p>\n

Gjat\u00eb koh\u00ebs q\u00eb punonte n\u00eb Kavaj\u00eb, Arbnori s\u00eb bashku me disa intelektual\u00eb t\u00eb tjer\u00eb krijoi n\u00eb fsheht\u00ebsi L\u00ebvizjen Social-Demokrate. Arbnoi ra n\u00eb sy t\u00eb Sigurimit t\u00eb Shtetit \u00a0dhe u arrestua s\u00eb bashku me shtat\u00eb t\u00eb tjer\u00eb. Pas nj\u00eb periudhe dy vje\u00e7are n\u00eb hetuesi, ku ai iu n\u00ebnshtrua torturave \u00e7njer\u00ebzore, Pjet\u00ebr Arbnori u d\u00ebnua me vdekje. Ky d\u00ebnim iu kthye n\u00eb 25 vjet burg, sepse autoritetet shpresonin akoma q\u00eb n\u00ebp\u00ebrmjet Arbnorit t\u00eb zbulonin pjes\u00ebtar\u00eb t\u00eb tjer\u00eb t\u00eb organizat\u00ebs s\u00eb fsheht\u00eb, ku ai b\u00ebnte pjes\u00eb.<\/p>\n

N\u00eb gusht t\u00eb vitit\u00a01989<\/a>\u00a0Pjet\u00ebr Arbnori u lirua nga burgu. Arbnori kaloi 28 vjet n\u00eb\u00a0burgun e Burrelit<\/a>. Ai u arrestua n\u00eb mosh\u00ebn 26 vje\u00e7are dhe u lirua kur ishte 54 vje\u00e7.<\/p>\n

 <\/p>\n

N\u00eb janar t\u00eb\u00a01990<\/a>\u00a0ai mori pjes\u00eb n\u00eb\u00a0Shkod\u00ebr<\/a>\u00a0n\u00eb demostrat\u00ebn kund\u00ebr pushtetit komunist q\u00eb rr\u00ebzoi bustin e Stalinit. Po n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin vit ai ishte bashkthemelues i deg\u00ebs s\u00eb Partis\u00eb Demokratike n\u00eb Shkod\u00ebr. Prej vitit\u00a01991<\/a>\u00a0deri m\u00eb\u00a02001<\/a>\u00a0ishte deputet n\u00eb Kuvendin e Shqip\u00ebris\u00eb, dhe prej vitit\u00a01992<\/a>\u00a0deri m\u00eb vitin\u00a01997<\/a>\u00a0ishte Kryetar i Kuvendit.<\/p>\n

 <\/p>\n

Pas zgjedhjeve tw vitit 1997, tw cilat i fitoi Partia Socialiste, kur stacioni televiziv shtet\u00ebror nuk pranonte t\u00eb transmetonte deklaratat dhe nismat e partis\u00eb opozitare, ai hyri n\u00eb grev\u00eb urie. Fama e “Mandel\u00ebs s\u00eb Ballkanit” t\u00ebrhoqi v\u00ebmendjen e shum\u00eb qeverive t\u00eb bot\u00ebs per\u00ebndimore, mb\u00ebshtetja e t\u00eb cil\u00ebve e detyroi koalicionin e shumic\u00ebs s\u00eb majt\u00eb n\u00eb Parlament, p\u00ebr t\u00eb rishikuar q\u00ebndrimin e saj dhe t\u00eb miratoj\u00eb nj\u00eb garanci formale t\u00eb pavar\u00ebsis\u00eb s\u00eb shtypit nga nd\u00ebrhyrja e shtetit. Ndryshimi n\u00eb ligj u njoh si “Amendamenti Arbnori”.<\/p>\n

Pjet\u00ebr Arbnori vdiq n\u00eb Napoli, Itali ku kishte shkuar pas nj\u00eb hemorragjie celebrale. Ai ishte i martuar dhe la dy f\u00ebmij\u00eb. Partia Demikoratike, q\u00eb kishte ardhur n\u00eb pushtet n\u00eb k\u00ebt\u00eb koh\u00eb, e nderoi at\u00eb duke zhvilluar nj\u00eb ceremoni zyrtare shtet\u00ebrore.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Veprimtaria letrare<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u201cNga jeta n\u00eb burgjet komuniste\u201d\u00a0(1992)<\/p>\n

\u201cKur dynden viking\u00ebt\u201d, novel\u00eb,\u00a0Sht\u00ebpia Botuese \u201cBilal Xhaferri\u201d<\/a>,1992<\/p>\n

\u201cMugujt e mesjet\u00ebs\u201d, roman, 1993<\/p>\n

\u201cBukuroshja me hijen\u201d, novel\u00eb,\u00a0Sht\u00ebpia Botuese \u201cBilal Xhaferri\u201d<\/a>,1994<\/p>\n

\u201cE bardha dhe e zeza\u201d, roman, 1995<\/p>\n

\u201cE panjohura\u201d, Vdekja e \u201cGebelsit\u201d novela, 1996<\/p>\n

\u201cSht\u00ebpia e mbetur p\u00ebrgjysm\u00eb\u201d, roman, 1997, p\u00ebr t\u00eb cilin Pjet\u00ebr Arbnorit iu shtuan dhjet\u00eb vjet \u00a0burg.<\/p>\n

\u201cVorbulla\u201d, roman,\u00a0Sht\u00ebpia Botuese \u201cBilal Xhaferri\u201d<\/a>,1997<\/p>\n

\u201cLet\u00ebr nga burgu\u201d<\/p>\n

\u201cNga jeta n\u00eb burgjet komuniste\u201d (studime historike 1992)<\/p>\n

\u201cBrajtoni, nj\u00eb vet\u00ebtim\u00eb e larg\u00ebt\u201d, roman, 2000<\/p>\n

\u201cLufta p\u00ebr t\u00eb mbetur njeri\u201d, intervista, 1990-2000<\/p>\n

\u201cHistoria e Anglis\u00eb\u201d, Andre Morua, p\u00ebrkthim, 1996<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Nderimet<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

M\u00ebsues i Popullit<\/p>\n

Pishtar i Demokracis\u00eb<\/p>\n

Oficer i Madh i Urdhrit t\u00eb Plejad\u00ebs<\/p>\n

Urdhri “N\u00ebn\u00eb Tereza”<\/a><\/p>\n

Gjergj Kastrioti Sk\u00ebnderbeu<\/p>\n

Who is Who<\/p>\n

Urdhri “Nderi i Kombit”<\/strong><\/a>, <\/strong>dekorohet (pas vdekjes) m\u00eb 28.10.2011 nga Presidenti i Republik\u00ebs\u00a0Bamir Topi<\/a>\u00a0me motivacionin: \u201cPersonalitetit t\u00eb shquar t\u00eb Shkodr\u00ebs dhe t\u00eb gjith\u00eb Shqip\u00ebris\u00eb, simbolit t\u00eb sakrificave mbinjer\u00ebzore n\u00ebn persekutimin komunist, politikanit paq\u00ebsor dhe shkrimtarit t\u00eb talentuar, intelektualit vizionar e qytetarit fisnik, q\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn \u00a0dhe veprimtarin\u00eb e tij ia kushtoi idealeve t\u00eb m\u00ebdha t\u00eb demokracis\u00eb, shtetit t\u00eb s\u00eb drejt\u00ebs dhe t\u00eb p\u00ebrparimit komb\u00ebtar\u201d.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Politik\u00eb<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Deputet n\u00eb pes\u00eb legjislatura<\/p>\n

Kryetari Kuvendi: 1992-1997<\/p>\n

Sekretar i Komisionit parlamentar p\u00ebr t\u00eb Drejtat e Njeriut<\/p>\n

Sekretar i PD-s\u00eb p\u00ebr Marr\u00ebdh\u00ebniet me Publikun.<\/p>\n

An\u00ebtar i kryesis\u00eb s\u00eb Lidhjes s\u00eb Shkrimtar\u00ebve dhe Artist\u00ebve<\/p>\n

An\u00ebtar i Komisionit parlamentar p\u00ebr Pun\u00ebt e Jashtme<\/p>\n

Kryetari Forumit: \u201cT\u00eb drejtat e njeriut kund\u00ebr dhun\u00ebs policore\u201d<\/p>\n

 <\/p>\n

Kan\u00eb th\u00ebn\u00eb p\u00ebr Arbnorin<\/span><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Sali Berisha<\/strong><\/p>\n

\u201cTipari i tij, shpirtmadh\u00ebsia<\/em>\u201d<\/p>\n

“Kombi humbi sot nj\u00eb kolos t\u00eb q\u00ebndres\u00ebs njer\u00ebzore p\u00ebr liri dhe dinjitet. Ky burr\u00eb i shquar, me forc\u00ebn e karakterit mposhti vuajtjet m\u00eb t\u00eb m\u00ebdha t\u00eb regjimit m\u00eb \u00e7’njer\u00ebzor dhe ia doli t\u00eb vendosej n\u00eb krye t\u00eb parlamentit shqiptar. Tipari m\u00eb themelor i shpirtit t\u00eb k\u00ebtij burri ishte shpirtmadh\u00ebsia. Nj\u00eb njeri me shpirt kaq t\u00eb madh arriti t\u00eb shnd\u00ebrrohet n\u00eb legjend\u00ebn e q\u00ebndres\u00ebs s\u00eb njeriut p\u00ebr dinjitet, sepse t\u00ebr\u00eb p\u00ebrpjekja e tij ishte nj\u00eb p\u00ebrpjekje p\u00ebr dinjitet njer\u00ebzor. P\u00ebr Arbnorin, n\u00eb regjimin e Enver Hoxh\u00ebs i lir\u00eb ishe n\u00eb burg dhe jo rrug\u00ebve t\u00eb Tiran\u00ebs, dhe se liria ia vlente me \u00e7do \u00e7mim. Ky \u00ebsht\u00eb mesazhi i madh q\u00eb Mandela i Evrop\u00ebs iu p\u00ebrcjell t\u00eb gjith\u00eb shqiptar\u00ebve q\u00eb duan dhe nderojn\u00eb lirin\u00eb”.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Alfred Moisiu<\/strong><\/p>\n

\u201dHumanist dhe tolerant<\/em>\u201d<\/p>\n

\u201c\u00cbsht\u00eb nj\u00eb humbje p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb shqiptar\u00ebt dhe un\u00eb kam bindjen se t\u00eb gjith\u00eb shqiptar\u00ebve iu ka ardhur shum\u00eb keq p\u00ebr ndarjen nga jeta t\u00eb k\u00ebsaj figure shum\u00eb t\u00eb njohur politike, t\u00eb k\u00ebtij njeriu t\u00eb vuajtur, i cili ka dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb kontribut kaq t\u00eb madh p\u00ebr demokracin\u00eb shqiptare. Un\u00eb mendoj se krahas t\u00eb gjitha cil\u00ebsive q\u00eb dispononte, i ndjeri Pjet\u00ebr Arbnori kishte dy cil\u00ebsi shum\u00eb t\u00eb rralla, si\u00e7 ishin humanizmi dhe toleranca, cil\u00ebsi k\u00ebto tep\u00ebr t\u00eb nevojshme p\u00ebr politik\u00ebn shqiptare, – u shpreh presidenti Moisiu n\u00eb nj\u00eb komunikim me median, pas homazheve q\u00eb zhvilloi n\u00eb sall\u00ebn e madhe t\u00eb Kuvendit.<\/p>\n

Edi Rama<\/strong><\/p>\n

\u201cArbnori, shembull p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb<\/em>\u201d<\/p>\n

“Respekt p\u00ebr njeriun q\u00eb vuajti gjat\u00eb nga burgjet e diktatur\u00ebs, q\u00eb pati prej vuajtjes toleranc\u00eb dhe jo urrejtje, z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt dhe jo klithma, demokraci dhe jo autoritariz\u00ebm. Respekt p\u00ebr njeriun q\u00eb p\u00ebrfaq\u00ebson t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb u b\u00ebn\u00eb demokrat\u00eb n\u00eb koh\u00ebra t\u00eb v\u00ebshtira, dhe jo at\u00ebher\u00eb kur t\u00eb tjer\u00ebt kthyen xhaket\u00ebn dhe kaluan nga krahu i xhelat\u00ebve n\u00eb krahun e viktimave. P\u00ebr t\u00eb gjitha k\u00ebto, Pjet\u00ebr Arbnori \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shembull q\u00eb natyrsh\u00ebm respektohet nga t\u00eb gjith\u00eb, p\u00ebrtej kufijve politik\u00eb”<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Me Pjet\u00ebr Arbnorin jam njohur me 5 Janar 1991, para Ndermarrjes Artistike \u201c Migjeni\u201d. Kisha degjuar p\u00ebr t\u00eb, sidomos\u00a0 q\u00eb nga pranvera vitit 1990, kur n\u00eb Shkod\u00ebr kishte ngjar\u00eb akti i par\u00eb i Levizjes Demokratike Shqiptare, parar\u00ebnd\u00ebse e asaj q\u00eb ndodhi n\u00eb Rumani, n\u00eb fundin e ati viti.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5256,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5255","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-intervista"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5255","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5255"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5255\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5263,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5255\/revisions\/5263"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/5256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5255"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5255"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/revistakuvendi.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5255"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}